سه شنبه 30 مهر 1398  02:32 ب.ظ
توسط: nazanin nazanin




هر گاه فردی نتیجه افکار و تلاش های ذهنی و پژوهشی خود را در قالب یک طرح صنعتی و یا تولید فرآورده ای جدید ارائه نماید که بتواند به فناوری، صنعت و حرفه ای خاص که جنبه صنعتی داشته باشد کمک کند نام اختراع بر آن گذارده می شود و به موجب قانون ثبت اختراعات، طرح های صنعتی و علائم تجاری بصورت کاملا اختیاری قابل ثبت و حمایت است.

بنابراین افرادی که این دست آورد خود را به ثبت برسانند از حمایت و پشتیبانی قانونی برخوردار هستند . حال این ثبت می تواند داخلی باشد و یا هم بصورت داخلی و هم بصورت بین المللی به ثبت برسد که در صورت ثبت بین المللی اختراع موضوع اختراع می تواند در کل کشورهای قبول کننده پروتکل های مادرید مورد حمایت  باشد.

اگر حضور ذهن داشته باشید در مقاله اختراعات قابل ثبت به این موضوع پرداختیم که همه انواع فراورده ها و یا دست اوردها را نمی توان به عنوان اختراع ثبت کرد. نتیجه مقاله ما این بود که هر چند برخی از محصولات و دست اورد ها حاصل تلاش ذهنی هستند و به عنوان یک یافته شناخته می شوند که قبلا هم سابقه رونمایی نداشته اند اما به دلیل اینکه در صنعت کاربرد ندارند و یا در حوزه تولیدات و بهبود فرآیند های تولیدی و صنعتی کمکی نمی کنند پس نام اختراع بر آنها نمی شود گذاشت.

از جمله آنها می توان به مطالعات علمی و یافته های پژوهشی، روش های نوین درمان انسانی و دامی و یا نظریات علمی و کشفیات را نام برد و حتی اگر در ایران برخی از دست آوردها با روحیات جامعه و موازین شرعی هم منافات داشته باشد قابل ثبت نیست.

اما با این توصیفات باز هم باید تاکید کرد که مفهوم صنعت و کاربرد صنعتی اختراع مفهوم عام آن است. منظور اینکه اختراع می تواند در صنایع دستی، کشاورزی، تولیدات مختلف صنعتی و ... باشد و حتی اختراع می توان به عنوان مکمل یک دستگاه و یا ماشینی باشد که قبلا رونمایی شده ولی با استفاده از این تجهیز مثلا می تواند خروجی بهتر با سرعت بیشتری داشته باشد.

نکته مهم دیگری که باید به آن اشاره شود این است که همانگونه که ایرانی ها می توانند اختراعات خود را بصورت بین المللی و حتی در کشورهای ثالث هم به ثبت برسانند سایر مخترعین کشورهای دیگر نیز می توانند بنابر مقررات ذکر شده در قانون ثبت اختراعات، طرح های صنعتی و علائم تجاری اختراع خود را در ایران به ثبت برسانند البته با رعایت این شرط که کشور آنها هم مخترعین ایران را قبول داشته باشد و طرح ها و اختراعات ایرانی ها را ثبت کند.

بنابراین تمامی این افراد نیز از حقوق کاملا مشابه با ایرانی ها در صورت ثبت اختراع خود در داخل ایران برخوردار هستند و سازمان مالکیت معنوی به عنوان متولی ثبت اختراعات و قانون تجاری ایران به شدت این افراد و دست آوردهای آنها را هم مورد حمایت قرار می دهد و حقوق انحصاری آن را به مخترع واگذار می کند.

حمایت از اختراع

اختراع به عنوان یک دارایی برای افراد مخترع شناخته می شود. همانند سایر انواع دارایی ها این دارایی حق انحصاری فرد مخترع بوده و هیچ فردی در هیچ مقام و جایگاهی حق ندارد از این حق بدون رضایت مخترع بهره برداری نماید و یا حتی رونمایی کند.

بنابر تعریف و حدود و اختیارات مشخص شده در قانون مخترع کسی است که برای اولین بار طرح و یا دست آوردی را که شامل تعریف اختراع است معرفی و به ثبت برساند مگر اینکه بنا بر ارائه عدله کافی خلاف این موضوع در مراجع قضایی ثابت شود.

از این رو افرادی که خواهان ثبت اختراع خود هستند باید بلافاصله و قبل از مشهود شدن طرحشان برای ثبت آن اقدام نمایند. از زمان صدور گواهینامه ثبت اختراع و پس از ثبت اختراع که در مقاله ای به همین نام توضیح داده شد دارنده گواهینامه یعنی فردی که اختراع به نام او ثبت شده در خصوص این طرح یا اختراع مالک محسوب می شود.

لازم به توضیح است که مالک اختراع می تواند هم فردی حقیقی باشد و هم فردی حقوقی و محدودیتی در این خصوص نیست. در صورتیکه فرد حقیقی باشد نام او به عنوان مخترع در گواهینامه درج می شود و اگر یک تیم کار اختراع را انجام داده باشند بنا بر تقاضا نام این افراد بر طبق اولویت در این اختراع ذکر می شود و در گواهینامه اورده می شود.

 ضمن اینکه مخترع می تواند با ثبت طرح اولیه اختراع خود در مراحل مختلف با دریافت ورقه اختراع تکمیلی اختراع خود را تکمیل تر کند.

نکته: در ثبت اختراع افرادی که قبلا اختراع خود را در کنوانسیون های جهانی مانند پاریس به ثبت رسانده اند می تواند ادعای حق تقدم داشته باشند که باید فرم حق تقدم را در زمان ثبت پر کنند و این فرم باید به زبان اصلی پر شود و بعدا به فارسی ترجمه شود.

در این راستا و به منظور حمایت از مخترع اداره مالکیت صنعتی  اقدام به آگهی ثبت اختراع  می کند و سپس برای اختراع گواهینامه صادر می کند. پس از آن مخترع می تواند از تمامی حقوق اختراع بهره مند شود و در راستای استفاده از تلاش های ذهنی خود و به منظور حمایت از نوآوری و ایده دهی و رشد و بهبود تولیدات و محصولات صنعتی می تواند به خوبی از حمایت دولت بهره مند شود.

از این رو افرادی که می خواهند از این اختراع استفاده کنند باید با خود مخترع توافق نمایند. مخترع مجاز خواهد بود در این راستا اجازه استفاده از اختراع خود را به فرد یا افراد حقیقی و یا حقوقی در راستا یک قرارداد و بصورت اجاره نامه و یا فروش واگذار نماید و در خصوص ان قیمت گذاری کند.

مدت زمان حمایت از اختراع

در زمان ثبت اختراع مخترع می تواند دوره مورد نظر خود را برای حمایت از اختراع در اظهارنامه درخواست نماید. بر این اساس مدت مورد درخواست می تواند 5، 10، 15 و یا 20 ساله درخواست و ثبت شود و تنها تفاوت این درخواست میزان مبلغی است که باید به عنوان تعرفه ثبتی متقاضی پرداخت نماید. لازم به توضیح است این دوره قابل تمدید می باشد.

اما تمدید و اعتبار دهی به ورقه اختراع منوط به این است که صاحب اختراع مبلغی را سالیانه  به حساب اداره مالکیت صنعتی واریز نماید و اگر این مبالغ در زمان مقرر پرداخت نشود و در این خصوص سه ماه تاخیر ایجاد شود خود به خود ورقه اختراع باطل خواهد شد  و هر فرد دیگری می تواند نسبت به بهره برداری و یا حتی استفاده بدون اجازه از اختراع اقدام نماید.

لازم به توضیح است ثبت اختراع در کشورهای دیگر مانند ژاپن و امریکا و حتی اتحادیه اروپا نیز قابل حمایت به مدت 20 سال می باشد.


 شما هم می توانید به منظور حمایت از آثار نو آورانه خود و اختراعات خود قبل از اینکه دیر شود اقدام نموده و با تنها یک تماس با وکلای ما از خدمات سریع و با کیفیت ما بهره مند شوید.


  • آخرین ویرایش:-
نظرات()   
   
سه شنبه 30 مهر 1398  02:31 ب.ظ
توسط: nazanin nazanin



یکی از مهم ترین اقدامات هر شرکت برای اینکه بتواند محصولات و خدمات خود را شناسنامه دار کند و در بازارهای مختلف آنها را معرفی کند، ثبت برند یا ثبت علامت تجاری است.

علامت تجاری یا همان برند به عنوان شناسه و یا شناسنامه محصولات شناخته می شود و با درج این تصویر بر روی هر محصول مشتراین آن به خوبی متوجه شرکت تولید کننده آن خواهند شد و متعاقبا به کیفیت ، تعهدات و خصوصیات شرکت و محصول ولا اینکه از محصولات جدید در بازار باشد آگاه می شوند.

هر شرکت می تواند برای ثبت برند خود در ایران به اداره مالکیت معنوی مراجعه کند و برند خود را ثبت کند و از یک تا ده ها برند، بدون محدودیت را می تواند به نام خود ثبت کند.

اصلی ترین شاخصه برند یا علامت تجاری تمایزی است که این علامت در بین محصولات یک شرکت با شرکت دیگر ایجاد می کند. بنابراین صرف نظر از حقیقی و یا حقوقی بودن هر فرد با هر نوع شخصیتی می تواند برای ایجاد تمایز بین محصولات خود با سایرین اقدام به ثبت برند بکند.

ثبت برند در عراق

اما ثبت برند برای شرکت هایی که در حوزه های بین المللی فعالیت می کنند کمی متفاوت است. یکی از کشورهایی که به دلیل داشتن مرز طولانی، تاریخ طولانی و فرصت های تجاری زیاد ، اشتراکات زیادی از نظر تجاری با ایران دارد کشور عراق است. امروزه بسیاری از شرکت ها و افراد ایرانی در کشور عراق کار آفرینی کرده اند.

بسیاری نیز به دلایل زیر به دنبال فعالیت تجاری در کشور عراق هستند:

    توجه خاص و ویژه مسئولان کشور ایران به اهمیت عراق و بازار موجود در این کشور
    زمینه های فراوان همکاری بین ایرانی ها و عراقی ها بخصوص در زمینه های نفت و گاز و حوزه های جاده سازی و نیروگاهی و غیره
    وجود مرز طولانی بین ایران و عراق و اشتراکات زیاد از نظر بازارها و روابط لب مرزی
    وجود اشتراکات فرهنگی و اجتماعی بخصوص در بین مرز نشینان دو کشور
    وجود ظرفیت های زیاد در کشور عراق برای همکاری در زمینه های فنی و مهندسی و ...

آنها با ثبت شرکت در عراق و یا راه اندازی کسب و کار خود در عراق و یا با استفاده از خدمات و محصولاتی که به کشور عراق ارائه می دهند کانون توجه و تمرکز تجاری خود را این کشور قرار داده اند.

اما باید در نظر داشت که برند های ثبت شده در ایران در عراق اعتبار ندارند. این نه تنها خاص ایران بلکه خاص تمامی کشور های دنیا است. بنابراین هرگاه فردی یک برند را در داخل یک کشور ثبت کند ، حوزه اعتبار آن برند تنها در همان کشور می باشد و این شامل ایران و البته عراق هم می شود.

بنابراین برندی که در ایران ثبت شده باشد در عراق اعتبار ندارد و به همین دلیل استفاده از این برند در کشور عراق متضمن ایمن بودن و یا عدم کپی برداری و سو استفاده از آن در کشور عراق نمی شود. هر آن ممکن است شرکت های بومی عراق به دنبال آسیب به بازار و برند شرکت های ایرانی و یا برای استفاده از بازار آنها به هر عنوان، از برند آنها کپی برداری و یا سو استفاده کنند.

اگر برند شما در کشور عراق ثبت نشده باشد، هر گاه ممکن است این اتفاقات باعث شود تمامی رشته های شما پنبه شود. بنابراین توصیه اکید می شود برای حضور در بازار عراق چه بواسطه ثبت شرکت در عراق و چه به واسطه هر نوع فعالیت تجاری دیگر در این کشور حتما اقدام به ثبت برند در عراق بکنید.

روش های ثبت برند در عراق

عموما افرادی که به دنبال ثبت برند در عراق هستند دو راه دارند:

    ثبت برند بصورت بین المللی در سازمان جهانی ثبت برند Wipo
    ثبت برند در خود کشور عراق

    ثبت بین المللی برند

به دلیل اینکه کشور عراق یکی از اعضا کنوانسیون پاریس است ثبت برند بصورت بین المللی باعث می شود که برند شما در کشور عراق نیز معتبر باشد و تحت حفاظت در این کسور قرار بگیرد. برای این منظور چه باید برند طبق قوانین داخلی کشور ایران و در سازمان مالکیت معنوی در ابتدا به ثبت برسد و بعدا تنها با ارائه یک درخواست می توان برند را بصورت بین المللی با پرداخت هزینه ای سالیانه ثبت کرد.

البته افرادی که اقدام به ثبت برند در عراق کرده اند نیز می توانند برند خود را بین المللی ثبت کنند. برای این منظور نیز باید ابتدا برند در عراق مطابق با قوانین این کشور به ثبت رسیده باشد.

ثبت بین المللی برند بر اساس سیستم یا توافقنامه مادرید انجام می شود و سازمانی که برای ثبت جهانی برند فعالیت می کند به نام wipo شناخته می شود.

در زمان ثبت جهانی برند یا ثبت بین المللی علامت تجاری، به دلیل اینکه این سیستم در بین بسیاری از کشور های جهان پذیرفته شده است، متقاضی باید مشخص کند که نیاز دارد برند او در کدام کشور ها حمایت و یا معتبر باشد.

تنها تفاوت تعداد بیشتر کشور ها با تعداد کمتر کشورها در هزینه ای است که باید برای محافظت و ثبت برند پرداخت شود.

برای ثبت بین المللی برند باید اقدامات زیر انجام شود:

    ثبت برند در سازمان مالکیت معنوی
    ارائه درخواست برای ثبت برند بصورت بین المللی به زبان اسپانیایی، انگلیسی و یا فرانسوی
    مشخص کردن نام کشورهایی که نیاز دارید برند در آنها معتبر باشد
    ضمیمه کردن مدارک و مستندات ثبت برند در کشور خودتان
    اشخاص حقوقی باید معرفی نامه ای بر روی سر برگ شرکت داشته باشند
    تکمیل فرم های MM3, MM2, MM1 که از طریق وب سایت wipo قابل دانلود می باشد. این فرم ها متناسب با تقاضای ثبت تکمیل می شود.
    پرداخت هزینه های ثبت برند بصورت جهانی در سایت wipo که این هزینه ها باید به فرانک سوئیس پرداخت شود.

نکته مهم این است که برای ثبت بین المللی برند در سازمان wipo  باید از نمایندگی های این شرکت در هر منطقه استفاده شود. تقاضاهای ثبت و مدارک ترجمه شده نیز باید به یکی از سه زبان فرانسوی، اسپانیایی و یا انگلیسی باشد.



    ثبت برند در داخل خود عراق

روش دوم برای ثبت برند این است که برند را در داخل خود کشور عراق ثبت کنید. در این روش شما می توانید برای ثبت برند در عراق از داخل ایران اقدام کنید و یا در داخل کشور عراق اقدام کنید مشروط به اینکه شخصیت حقیقی و یا حقوقی معتبر در عراق داشته باشید . با این نوع ثبت برند در شرکت عراق تنها برند در کشور عراق اعتبار دارد و در کشورهای دیگر اعتبار نخواهد داشت مگر اینکه برند را بصورت مجزا در کشور دیگری مانند ایران هم ثبت کرده باشید.

نکته دیگر اینکه اغلب سازمان ها و ادارات ثبت برند در انواع کشورها از قوانین و مقررات بین المللی و متناسب با سیستم مادرید برای ثبت برند استفاده می کنند. این امر باعث می شود تا ثبت برند در هر کشور تقریبا مشابه باشد و اگر برندی در کشوری ثبت شد به احتمال زیاد شانس ثبت شدن در کشور دیگر را هم دارد اما الزامی برای ثبت برند در کشور دیگر نیست. اما در کشور عراق و بصورت کلی در بسیاری از کشورهای عربی کمی روال ثبت برند متفاوت است.

با این تعریف حتی اگر برند خود را در ایران به ثبت رسانده باشید، برای ثبت برند در عراق باید متناسب با قوانین و مقررات تجاری این کشور برند خود را ثبت کنید و اگر به هر دلیل پذیرفته نشود، ممکن است نیاز باشد برند جدید تعریف کنید.

مراحل ثبت شرکت در عراق

توضیح دادیم که برای ثبت برند در عراق تنها زمانی می توانید اقدام کنید که شخصیت حقوقی و یا حقیقی عراقی باشید. بر این اساس باید برای ثبت برند در عراق کسب و کار شما در این کشور ثبت شده باشد و یا اقدام به ثبت شرکت در عراق کرده باشید.

یکی از تفاوت های فاحش ثبت برند در عراق نوع برند است. در عراق چهار نوع برند وجود دارد. برند حقیقی که خاص افراد حقیقی است و برند تجاری که خاص کسب و کار ها و پروژه های تجاری ، برند صنعتی برای کسب و کار های صنعتی یا شرکت های صنعتی و برند خدماتی برای کسب و کار های خدماتی می باشد. عمده تفاوت بین این برند ها تنها در ارائه اوراق و مدارک و مستندات لازم و تاییدیه های لازم برای ثبت برند در عراق است.

به منظور ثبت برند در عراق باید مراحل زیر دنبال شود:

    ابتدا باید متقاضی و یا نماینده حقوقی و قانونی او به موجب وکالتنامه، اسناد و اوراق کسب و کار و اطلاعات تجاری کسب و کار خود را در اختیار سازمان مالکیت معنوی عراق قرار دهد.
    این مستندات و مدارک توسط کارشناسان این سازمان بررسی می شود و با توجه به صنف فعالیت متقاضی و کالاهایی یا ردیف کالاهایی که برای ثبت برند آنها درخواست داده شده است و بر اساس درجه بندی جهانی ( نیس) ، نوع برند تشخیص و تعیین می شود.
    برای انجام این بررسی ها متقاضی باید هزینه 20.000 دینار عراقی پرداخت کند.
    بعد از مشخص شدن نوع برند( تجاری، خدماتی، صنعتی) در صورت تایید تاریخی برای مراجعه متقاضی و یا وکیل قانونی او تعیین می شود.
    سپس برند و موضوع آن بررسی می شود ( در صورت تصویری بودن) و این اطلاعات با درج در مشخصات برند برای تایید به رئیس قسمت ارجاع داده می شود و در صورت تایید رئیس قسمت برای ثبت علامت تجاری برای مسئول ثبت برند در عراق ارسال می شود.
    در این مرحله توافق برای ثبت برند در عراق به متقاضی اعلام می شود اما به منظور حفظ و صیانت از زبان در کشور عراق بعد از این مرحله برند برای یکی از ارگان های زیر ارسال می شود:
    اگر برند به زبان عربی باشد برای مجمع علمی عراق ارسال می شود
    اگر برند به زبان کوردی باشد به دارالثقافه و نشر زبان کوردی ارسال می شود
    اگر برند با استفاده از نشانه های تاریخی و آثار هنری عراق طراحی شده باشد، برند برای سازمان فرهنگ و آثار تاریخی ارسال می شود.
    اگر برند موضوع دینی داشته باشد نیز برند برای دیوان وقف شیعه و سنی ارسال می شود.
    این نامه باید توسط خود متقاضی و یا وکیل قانونی او و با پرداخت 20.000 دینار عراقی به عنوان هزینه برای تمبر و ارسال نامه و گرفتن جواب برای یکی از این سازمان ها ارسال می شود. این سازمان ها ممکن است تعهداتی مانند عدم سو استفاده و یا تداخل چند صنف و غیره را از متقاضی دریافت نمایند و نهایتا با ثبت این برند در لیست خودشان جواب نامه را خواهند داد.
    با دریافت جواب، مسئول ثبت برند در عراق، برند را ثبت نهایی می کند.
    سپس متقاضی زیر تقاضا را امضا و با پرداخت هزینه 200.000 دینار برای سه ماده و یا بیشتر از سه ماده بود برای هر ماده اضافی 10.000 دینار و حداکثر تا سقف 500.000 دینار برای ثبت مواد برند دریافت می شود.
    در گام بعدی شماره برند ثبت می شود و موافقت اولیه با توجه به نوع برند و صنف و مواد خواسته شده در دفتر ثبت می شود.
    نهایتا برند ثبت و گواهی ثبت برند صادر می شود.

مدارک لازم برای ثبت برند در عراق به نام شرکت صنعتی

    کارت شناسایی معتبر توسعه و صنایع و در صورت فعال بودن شرکت نام مدیر عامل شرکت
    مستندات شرکت به همراه اساسنامه شرکت ثبت شده
    اظهارنامه ای از مدیر کل توسعه و صنایع عراق برای شرکت هایی که فعلا فعالیت ندارند و یا ثبت شرکت در عراق در شرف انجام است. در این اظهارنامه باید نام شرکت، نام مدیر عامل و نوع فعالیت شرکت ذکر شده باشد و به همراه سایر مستندات شرکت که در آن مجوز توسعه و صنایع وجود دارد ارائه شود.
    یک تصویر از برند مورد تقاضا برای ثبت در اندازه 10*6 به زبان عربی و یا کوردی. لازم به توضیح است که استفاده از عنوان انگلیسی نیز مجاز است اما باید نام عربی بزرگتر باشد و در بالا قرار گرفته باشد.
    یک تقاضا نامه برای ثبت برند به زبان عربی یا کوردی که از طرف مدیر مسئول شرکت و یا وکیل قانونی شرکت باشد.
    وکالتنامه معتبر از وکیل شرکت ( وکیل باید وکیل ثبت شرکت ها باشد. یعنی مجوز ثبت شرکت را داشته باشد و یک کارت معتبر عضویت در کانون وکلا را ارائه نماید)

تذکر: شرکت های در حال تاسیس در عراق تنها می توانند برای شروع دو برند به ثبت برسانند.

    مدارک شناسایی مدیران و بازرسین شرکت

مدارک لازم برای ثبت برند در عراق به نام شرکت های تجاری

    مدارک ثبت شرکت مانند گواهی تاسیس، قرارداد شرکا، مجوز ثبت، اساسنامه و غیره
    کارت اتاق بازرگانی عراق به نام مدیر عامل شرکت
    یک تصویر از برند مورد تقاضا برای ثبت در اندازه 10*6 به زبان عربی و یا کوردی. لازم به توضیح است که استفاده از عنوان انگلیسی نیز مجاز است اما باید نام عربی بزرگتر باشد و در بالا قرار گرفته باشد.
    تنظیم نامه ای تحت عنوان نامه تامین کننده یه وزارت صنایع و معادن عراق، که در آن موسسین متعهد شده باشند که کار تامین کالا انجام می دهند و در ضمن نوع کالا هایی هم که تامین می شوند، باید مشخص شده باشد. برای این منظور مهر و امضا مدیر عامل، مهر و امضا سفارت عراق ، مهر و امضا وزارت خارجه کشور تامین کننده و مهر و امضا وزارت خارجه عراق نیز باید دریافت شود.
    ارائه درخواست برای ثبت برند در عراق به زبان عربی
    ارائه وکالتنامه وکیلی که دارای اعتبار و کارت وکالت باشد و در کانون وکلا عضو باشد و اجازه ثبت شرکت داشته باشد.
    مدارک شناسایی مدیران و بازرسان شرکت

مدارک لازم برای ثبت برند در عراق بصورت حقیقی ( تجار عراق)

    اراه کارت بازرگانی که نوع فعالیت در آن ذکر شده باشد و برند برای همان نوع فعالیت بخواهد ثبت شود.
    یک تصویر از برند مورد تقاضا برای ثبت در اندازه 10*6 به زبان عربی و یا کوردی. لازم به توضیح است که استفاده از عنوان انگلیسی نیز مجاز است اما باید نام عربی بزرگتر باشدو در بالا قرار گرفته باشد.
    گواهی از طرف متقاضی خطاب به وزارت صنایع و معادن عراق و دایره علائم تجاری که در آن نوع کالاهایی که ارسال می شود را مشخص و متعهد شده باشند. این تقاضا باید مهر و امضا متقاضی، مهر سفارت عراق، مهر وزارت خارجه ایران و مهر وزارت خارجه عراق را داشته باشد.
    تقاضا و کلیه مستندات ارسالی باید به زبان عربی باشد و یا ترجمه آن ارائه شود.
    وکالتنامه معتبر از وکیل که حق ثبت برند و ثبت شرکت داشته باشد و در ضمن کار وکالت داشته باشد و در کانون وکلا عضو باشد.
    مدارک شناسایی متقاضی به همراه ترجمه آن

نکاتی برای ثبت برند در عراق

    برای ثبت برند در عراق چه برای اشخاص حقوقی و چه اشخاص حقیقی برای موضوعاتی مانند غذا و دارو مانند برند رستوران باید گواهی اداره بهداشت این کشور نیز دریافت شود
    ثبت برند در عراق برای موضوعاتی مانند دامداری و مرغداری نیاز به گواهی وزارت کشاورزی و ثبت برند در عراق برای موضوعاتی مانند بانکداری نیاز به مجوز از بانک مرکزی عراق دارد. بصورت کلی صنف هر فعالیت باید برای ثبت برند در آن فعالیت تاییدیه بدهد.
    تقاضا ثبت برند در عراق تنها باید توسط خود فرد و یا وکیل قانونی او ارائه شود.
    در صورتیکه ثبت برند برای دفاتر تجاری باشد، مستندات ثبت برند همان مستنداتی است که برای ثبت برند افراد حقیقی نیاز است ، البته به غیر از کارت بازرگانی که موضوع متفاوتی دارد.
    ثبت برند در عراق برای شرکت های سرمایه گذاری، نیاز به مجوز سرمایه گذاری با پیوست تصویر برند به اندازه 10*6 دارد. ضمن اینکه باید مدارک مدیر عامل شرکت و یا صاحب پروژه شرکت که حق امضا دارد، به همراه مدارک شرکت ارائه شود.
    ثبت برند در عراق 10 سال از زمان صدور گواهی ثبت برند اعتبار دارد و در پایان قابل تمدید برای مدت 10 ساله دیگر است. برای تمدید برند در عراق باید قبل از اتمام دوره برند اقدام شود و هر بار تمدید برند نیز 20.000 دینار هزینه دارد.
    علامت های تجاری و برند های ثبت شده در عراق در سه نوبت متوالی در روزنامه رسمی و یک روزنامه کثیرالانتشار آگهی می شود. پس از گذشت 90 روز از تاریخ درج آگهی برند در نشریات عراق، اگر هیچ ادعا و اعتراضی برای برند وارد نشد، برند با هزینه 250.000 دینار برای یک ماده یا طبقه برند و 25.000 دینار برای سه طبقه اضافی تر و 10.000 دینار برای هر طبقه برند دیگر ثبت شده و گواهی ثبت برند در عراق برای آن صادر می شود.


ضمن اینکه داشتن شخصیت حقوقی و حقیقی معتبر در تجارت در عراق و یا در ارتباط با کشور عراق نیازمند طی کردن سلسله مراتب قانونی دیگر است که برای آن دسته از افرادی که شخصیت حقوقی و یا حقیقی تعریف نشده در این کشور دارند باید ابتدا این مراحل دنبال شود.


  • آخرین ویرایش:-
نظرات()   
   
سه شنبه 30 مهر 1398  10:11 ق.ظ
توسط: nazanin nazanin


 
شرکت سهامی، شرکتی است که سرمایه آن به سهام تقسیم شده و مسئولیت صاحبان سهام محدود به مبلغ اسمی آن هاست.
شرکت سهامی بر دو نوع است : سهامی عام و سهامی خاص
شرکت سهامی خاص، شرکتی است که کلیه سرمایه آن منحصراَ توسط خود موسسین تامین می شود، حداقل سرمایه شرکت سهامی خاص یک میلیون ریال بوده و موسسین نیز نباید از سه نفر کمتر باشند ( مواد 3 و 4 و 5 ل.ا.ق.ت) مسئولیت مدنی سهامدار در مقابل قروض و دیون شرکت محدود به مبلغ اسمی سهمی است که سهامدار در شرکت سهامی سرمایه گذاری کرده است.
چنانچه علاقه مند به راه اندازی این شرکت هستید و می خواهید با ویژگی های آن آشنا شوید این مقاله را حتماَ مطالعه فرمایید ، چرا که اطلاعات کاملی را در اختیار شما خوبان قرار داده ایم. شایان ذکر است علاوه بر مطالعه ی نوشتار ذیل، در صورت نیاز به هرگونه راهنمایی در این زمینه می توانید با مشاورین مجرب ما در موسسه حقوقی نیک تماس حاصل فرمایید.

ویژگی ها و خصوصیات شرکت سهامی خاص
1- سرمایه شرکت سهامی خاص به هنگام تاسیس نباید از 1.000.000 ریال کمتر باشد.
2- سرمایه شرکت منحصراَ توسط خود موسسین تامین می شود و حق صدور اعلامیه پذیره نویسی را ندارند.
3- در نام شرکت باید کلمه ” خاص” قبل از ذکر نام شرکت و یا بعد از آن بلافاصله اضافه شود. مثلاَ ” شرکت سهامی خاص البرز ” یا ” شرکت البرز، سهامی خاص ” . عبارت شرکت سهامی باید در تمام نوشته ها و سربرگ های شرکت قید گردد.
4- مسئولیت سهامداران در این شرکت مانند مسئولیت شرکاء شرکت بامسئولیت محدود است. یعنی فقط به میزان سهامشان مسئول تادیه دیون شرکت اند نه بیشتر.
5- حداقل تعداد سهامداران جهت ثبت یک شرکت سهامی خاص 3 نفر و حداکثر بدون محدودیت می باشد.
6- اعضای هیئت مدیره شرکت سهامی خاص حداقل سه نفر می باشد.
7- شیوه های اداره آن کامل است و مقررات قابل توجهی راجع به نحوه اداره و شیوه مدیریت و اخذ تصمیم نسبت بدان وضع شده است، از همین رو این قالب برای تشکیل شرکتی با تعداد قابل توجهی از شرکاء مناسب است.
8- در تصمیم گیری برای اداره این شرکت ، رای اکثریت ملاک است و منظور از اکثریت نیز اکثریت سرمایه است، یعتی عده ای از شرکاء که بیش از نصف سرمایه شرکت را دارا باشند، ولو آنکه از لحاظ عددی این شرکاء در اکثریت نباشند، بنابراین شیوه اخذ تصمیم در این شرکت ساده و سریع است.
9- شرکت سهامی خاص حق انتشار اوراق قرضه را ندارد.
10- تمام قیود و شرایطی که برای تشکیل و ثبت شرکت های سهامی عام مقرر است؛ در مورد شرکت های سهامی خاص لازم الرعایه نخواهد بود.
11- طبق ماده (21 ل. ا. ق. ت ) شرکت های سهامی خاص، نمی توانند سهام خود را برای پذیره نویسی یا فروش در بورس اوراق بهادار یا توسط بانک ها عرضه نمایند و یا با انتشار آگهی و اطلاعیه یا هر نوع اقدام تبلیغاتی به فروش سهام خود مبادرت کنند، مگر این که به شرکت سهامی عام تبدیل شوند و از مقررات آن پیروی نمایند.
شرکت سهامی خاص دارای ارکان سه گانه است که عبارتند از :
الف) رکن تصمیم گیرنده ( مجمع عمومی )
ب) رکن اداره کننده ( هیات مدیره )
ج) رکن کنترل کننده ( بازرس یا بازرسان )
قابل ذکر است به موجب ماده 147 لایحه قانونی ، اشخاص ذیل نمی توانند به سمت بازرس در شرکت های سهامی انتخاب شوند :
1- اشخاص مذکور در ماده 111 این قانون
2- مدیران و مدیر عامل شرکت
3- اقربای سببی یا نسبی مدیران و مدیر عامل تا درجه سوم از طبقه اول و دوم
4- هر شخصی که خود یا همسرش از اشخاص مذکور در بند 2 موظفاَ حقوق دریافت می دارد.
در صورت نیاز به هرگونه مشاوره با ما تماس حاصل فرمایید.
خاطر نشان می شویم کلیه ی خدمات ثبتی شرکت ها به طور تخصصی توسط کارشناسان مجرب نیک ارائه می گردد.

خدمات موسسه ثبت شرکت نیک، در این رابطه شامل موارد ذیل می باشد :
_مشاوره کاربردی رایگان
_ اخذ مجوز از ارگان های ذی صلاح
_ طراحی موضوع با توجه به فعالیتتان
_ راهنمایی در انتخاب نام شرکت
_ تعیین سرمایه اولیه شرکت
_ارائه ی  کلیه خدمات ثبتی با حداقل هزینه  و در سریع ترین زمان


  • آخرین ویرایش:-
نظرات()   
   


طبق ماده 94 قانون تجارت، شرکت بامسئولیت محدود چنین تعریف شده است : ” شرکت بامسئولیت محدود، شرکتی است که بین دو یا چند نفر برای امور تجارتی تشکیل شده و هر یک از شرکاء بدون این که سرمایه به سهام یا قطعات سهام تقسیم شده باشد فقط تا میزان سرمایه خود در شرکت، مسئول قروض و تعهدات شرکت است “.
شرکت بامسئولیت محدود مانند شرکت سهامی از جمله شرکت هایی است که فقط سرمایه در آن دخالت دارد. ولی تفاوتی که این شرکت با شرکت سهامی دارد این است که سرمایه به سهام قسمت نمی شود بلکه شرکاء هر یک سهم الشرکه دارند که مجموع آن سرمایه شرکت را تشکیل می دهد. مثلاَ شرکتی که بین 5 نفر از شرکاء با سرمایه پانصد هزار ریال تشکیل می شود ممکن است اولی دویست هزار ریال و دومی یک صد هزار ریال و سومی هشتاد هزار ریال و چهارمی و پنجمی هر یک شصت هزار ریال سهم الشرکه آن ها باشد.
توجه داشته باشید که فقط در شرکت های سهامی و تعاونی است که سرمایه شرکاء به صورت قطعاتی به نام سهم در می آید. در شرکت مختلط سهامی نیز فقط سرمایه برخی از شرکاء به صورت قطعات سهم در می آید. در شرکت مختلط سهامی نیز فقط سرمایه برخی از شرکاء به صورت قطعات سهام در می آید و در بقیه شرکت ها، سرمایه به هیچ وجه به صورت سهم در نمی آید.
در این شرکت هر شریک فقط به میزان سهم الشرکه اش در قبال کلیه دیون شرکت مسئول است. بنابراین برای سرمایه گذاران قالب مطمئنی است، اما برای معامله کنندگان با شرکت مطمئن نمی باشد.
شیوه های اداره آن از شرکت های تضامنی و نسبی کامل تر است، اما به کاملی شرکت های سهامی و تعاونی نمی باشد ، از همین رو این قالب برای تشکیل شرکت هایی با تعداد زیادی از شرکاء مناسب نیست.

مسئولیت هر شریک در شرکت با مسئولیت محدود
هر شریک فقط به میزان سرمایه ای که با خود به شرکت آورده است در برابر دیون و تعهدات شرکت مسئول است. ( ماده 94 ق. ت ) بنابراین از این نظر شرکت بامسئولیت محدود شبیه شرکت سهامی است. البته این اصل استثنائاتی نیز دارد ، یعنی در برخی موارد شریک در شرکت بامسئولیت محدود ، شریک ضامن تلقی شده و مسئول تادیه کلیه دیون شرکت است که این استثنائات عبارتند از :
1- وقتی در نام شرکت، عبارت ” با مسئولیت محدود ” قید نشده باشد که در این صورت مسئولیت شرکاء در مقابل اشخاص ثالث به خاطر دیون شرکت ، تضامنی می گردد. ( ماده 95 ق. ت )
به موجب ماده 95 : در اسم شرکت باید عبارت ” بامسئولیت محدود ” قید گردد. مهم این است که بلافاصله قبل یا بعد از نام شرکت، این عبارت درج شده باشد. در ماده 95 قانون تجارت ، ضمانت اجراء تخلف از این الزام چنین بیان شده است که شرکت در مقابل اشخاص ثالث شرکت تضامنی محسوب و تابع مقررات آن خواهد بود. اما باید توجه داشت که منظور قانون گذار فقط این بوده است که مسئولیت شرکاء در مقابل اشخاص ثالث، تضامنی می گردد. یعنی شرکاء نسبت به کلیه دیون شرکت مسئولیت دارند. بنابراین سایر احکام شرکت تضامنی مانند شیوه نقل و انتقال سرمایه و شیوه انحلال نسبت به آن جاری نیست.
2- وقتی که اسم شرکت متضمن نام یکی از شرکاء باشد ، که در این صورت شخص مذکور در برابر اشخاص ثالث مسئول تادیه کلیه دیون است . ( ماده 95 ق. ت )
3- اگر سهم الشرکه های غیرنقدی به مبلغی بیش از قیمت واقعی شان تقویم شده باشند، شرکاء نسبت به مابه التفاوت قیمت واقعی و قیمت تقویم شده مسئولیت تضامنی دارند. ( ماده 98 ق. ت )
4- در صورت بطلان شرکت بامسئولیت محدود، آن دسته از شرکایی که بطلان مستند به عمل آن هاست و نیز نظار و مدیرانی که در حین حدوث سبب بطلان یا بلافاصله پس از آن سرکار بوده اند، اگر مرتکب تقصیر شده باشند، در مقابل زیان دیدگان مسئولیت تضامنی دارند. ( ماده 101 ق. ت )


  • آخرین ویرایش:-
نظرات()   
   


 

شرکت تعاونی شرکتی است که بین اشخاص حقیقی،برای فعالیت در امور مربوط به تولید و توزیع،در جهت اهداف مصرح در قانون بخش تعاونی،به منظور بهبود وضع اقتصادی و اجتماعی اعضاء از طریق همکاری و تشریک مساعی آن ها،با رعایت قانون مزبور،تشکیل می شود.
شرکت تعاونی یا در قالب شرکت های سهامی یا مطابق مقررات اساسنامه مصوب تشکیل می گردد. برای تاسیس شرکت تعاونی وجود حداقل هفت نفر عضو ضروری است. در موارد خاص وزارت تعاون برای برخی از شرکت های تعاونی تعداد بیشتری را به عنوان حداقل اعضاء تعیین می کند.
به موجب ماده ( 193 ) قانون تجارت که می گوید : ” شرکت تعاونی اعم از تولید یا مصرف ممکن است مطابق اصول شرکت سهامی یا بر طبق مقررات مخصوص که با تراضی شرکاء ترتیب داده شده باشد تشکیل شود. ولی در هر حال مواد (32) و (33) همین قانون لازم الرعایه است “. شرکت تعاونی از حیث شکلی می تواند به صورت شرکت سهامی تشکیل گردد. در این صورت باید مقررات شرکت سهامی تا جایی که ماهیت شرکت تعاونی ایجاب می نماید، رعایت شود.
بر اساس ماده (32 ق. ت ) هر کس تعهد ابتیاع سهامی را کرده باشد و در موعد مقرر وجه تعهد شده را نپردازد؛ علاوه بر آن وجه، به خسارت تاخیر تادیه محکوم خواهد شد.
همین طور بر اساس ماده (33) قانون تجارت که می گوید : ” اساسنامه شرکت می تواند نسبت به اشخاص مذکور در ماده فوق ترتیب دیگری اتخاذ نماید، حتی مقرر دارد که در صورت عدم تادیه بقیه قیمت سهام ، قسمت پرداختی بلاعوض جزء سرمایه شرکت به حساب می آید “.
به موجب ماده (194) قانون تجارت ” در صورتی که شرکت تعاونی تولید یا مصرف مطابق اصول شرکت سهامی تشکیل شود؛ حداقل سهام یا قطعات سهام ده ریال خواهد بود و هیچ یک از شرکاء نمی توانند در مجمع عمومی بیش از یک رای داشته باشند “.
لذا از مقررات قانون تجارت نتایج ذیل به دست می آید :
1- حداقل باید ثلث سرمایه شرکت تعاونی نقداَ پرداخت شود و پرداخت دو ثلث بقیه می تواند از طرف شرکای موسس تعهد شود.
2- در صورتی که مورد تعهد در سررسید پرداخت نشود، خسارت دیر کرد به آن تعلق خواهد گرفت.
3- با تجویز اساسنامه و در صورت اطلاع به تعهد کنندگان و گذشت مدتی معین و عدم پرداخت بقیه قیمت مبلغ سهم از طرف آنان ، قسمت پرداختی جزء سرمایه شرکت به حساب می آید .
در قانون اخیر شرکت های تعاونی در ماده (11) تصریح می نماید که کلیه قوانین و مقرراتی که با مفاد این قانون مغایرت دارد ملغی است. بنابراین سهام شرکت تعاونی با نام و غیر قابل تقسیم است و بهای آن باید نقداَ پرداخت شود. همچنین انتشار سهام بی نام و تعهد سرمایه مجاز نیست، بلکه سهم های شرکت تعاونی :
اولاَ- بانام است که به نام افراد صادر و در دفتر سهام شرکت ثبت می شود.
ثانیاَ- بهای آن نقداَ پرداخت می گردد.
4- حداقل سهام یا قطعات سهام شرکت تعاونی ده ریال است.
5- در مجمع عمومی شرکت تعاونی هیچ شریکی بیش از یک رای ندارد.
در مورد تشکیل و ثبت شرکت تعاونی باید اضافه نمود که : موسسین باید مجمع عمومی موسس را دعوت کنند. طبق ماده (31) قانون بخش تعاونی اقتصاد جمهوری اسلامی ایران ” مجمع عمومی موسس عبارت است از عده ای از افراد واجد شرایط عضویت در تعاونی که اقدام به تاسیس تعاونی می نمایند “.
جهت ثبت شرکت تعاونی با ما تماس بگیرید.


  • آخرین ویرایش:-
نظرات()   
   


بنابر ماده 2 قانون شرکت های تعاونی ( ق. ش. ت )، شرکت تعاونی شرکتی است متشکل از اشخاص حقیقی و یا حقوقی که به منظور رفع نیازمندی های مشترک و بهبود وضع اقتصادی و اجتماعی شرکاء از طریق خودیاری و کمک متقابل و همکاری آنان و تشویق به پس انداز تشکیل می شود.

در حال حاضر بنا بر ماده 2 قانون بخش تعاونی اقتصاد جمهوری اسلامی ایرانی ( ق. ب. ت ) برای آن که شرکتی تعاونی تلقی گردد، حتماَ باید مطابق مقررات قانون بخش تعاونی اقتصاد جمهوری اسلامی ایران تشکیل و به ثبت برسد.
لازم به ذکر است، هدف از ایجاد شرکت تعاونی، تحصیل سود نمی باشد بنابراین کاربرد کلمه سود در خصوص درآمد آن ها جایز نیست و آنچه به شرکا داده می شود مازاد دریافتی است که به نسبت معاملات انجام با شرکت توسط شرکا به آن ها پرداخت می شود.
در شرکت تعاونی، هیاتی تعریف شده است به نام هیات موسس که جایگاه و وظایف آن تقریباَ شبیه موسسین شرکت سهامی ( نه مجمع موسس ) می باشد. هیات موسس عبارت است از عده ای از افراد واجد شرایط عضویت مربوط که اقدام به تاسیس تعاونی می نمایند. ( ماده 31 ق. ب. ت )

وظایف هیات موسس : ( ماده 32 ق. ب. ت )
1- تهیه  و پیشنهاد اساسنامه طبق قوانین و مقررات.
2- دعوت به عضویت افراد واجد شرایط در شرکت تعاونی
3- تشکیل اولین مجمع عمومی عادی جهت تصویب و ثبت اساسنامه و تعیین هیات مدیره و سایر وظایف مجمع عمومی.

تاریخ خاتمه وظایف هیات موسس
پس از تشکیل اولین جلسه رسمی مجمع عمومی عادی و تعیین هیات مدیره ( ماده 32 ق. ب. ت )
 
الف) اساسنامه مصوب شرکت
ب ) دعوتنامه تشکیل اولین مجمع عمومی عادی
ج ) صورتجلسه اولین مجمع عمومی عادی ، دایر بر تصویب اساسنامه و انتخاب اولین هیات مدیره و بازرس یا بازرسان .
د ) رسید پرداخت مقدار وجوه لازم التادیه سرمایه تعاونی ، طبق اساسنامه
ه ) مدارک مربوط به تقویم و تسلیم آن مقدار از سرمایه که به صورت جنبی بوده است.
و ) فهرست اسامی و مشخصات داوطلبان تشکیل تعاونی .
ز) فهرست اسامی حاضران در اولین مجمع عمومی عادی که حاوی امضای آن ها باشد.
ح) فهرست اسامی و مشخصات و نشانی اعضای اولین هیات مدیره و بازرس یا بازرسان اعم از اصلی و علی البدل و مدیر عامل که حاوی امضای آن ها باشد.
ط) قبولی کتبی اعضای اولین هیات مدیره و بازرس یا بازرسان
ی) صورتجلسه راجع به جلسه اولین هیات مدیره دایر بر انتخاب رئیس و نایب رئیس و منشی هیات مدیره ، انتخاب صاحبان امضاهای مجاز و اسامی و مشخصات آن ها و انتخاب مدیر عامل.
یادآوری می شود که مرجع ثبت تعاونی ها در تهران ” اداره کل ثبت شرکت ها ” و در شهرستان ها ” اداره ثبت ” واقع در مرکز اصلی تعاونی است. زمانی که شرکت در مرجع ثبت شرکت ها به ثبت برسد، شرکت واجد شخصیت حقوقی می گردد.


  • آخرین ویرایش:-
نظرات()   
   


 

اداره امور تعاونی طبق اساسنامه بر عهده هیات مدیره ای مرکب از حداقل سه نفر و حداکثر هفت نفر اصلی و تا یک سوم اعضاء اصلی علی البدل می باشند که از بین اعضاء برای مدت سه سال و با رای مخفی انتخاب می گردند. اخذ رای برای انتخاب اعضاء اصلی در یک نوبت به عمل می آید. حائزین اکثریت بعد از اعضاء اصلی به ترتیب اعضاء علی البدل شناخته می شوند و انتخاب مجدد هر یک از اعضاء اصلی و علی البدل هیات مدیره حداکثر برای دو نوبت متوالی بلامانع است.

ناگفته نماند انتخاب اعضاء اصلی و علی البدل هیات مدیره با اکثریت نسبی مجمع عمومی می باشد.
پس از انتخاب اعضاء هیات مدیره در اولین جلسه از میان خود یک تفر را به عنوان رئیس هیات مدیره، یک نفر را به عنوان نایب رئیس و یک یا دو نفر را به عنوان منشی انتخاب می کند.
اما در صورت استعفاء ، فوت ، ممنوعیت قانونی و یا غیبت غیرموجه مکرر ( به نحوی که در اساسنامه تعیین می شود ) اعضاء هیات مدیره، یکی از اعضاء علی البدل به ترتیب آراء بیشتر برای بقیه مدت مقرر به جانشینی وی در جلسات هیات مدیره شرکت می نماید.

وظایف و اختیارات هیات مدیره در تشکیل و اداره شرکت تعاونی
مطابق ماده 37 قانون بخش تعاونی اقتصاد جمهوری اسلامی وظایف و اختیارات هیات مدیره به شرح ذیل می باشد :
1- دعوت مجمع عمومی ( عادی – فوق العاده )
2- اجرای اساسنامه و تصمیمات مجمع عمومی و سایر مقررات مربوط
3- نصب و عزل و قبول استعفای مدیر عامل و نظارت بر عملیات وی و پیشنهاد میزان حقوق مدیر عامل به مجمع عمومی
4- قبول درخواست عضویت و اخذ تصمیم نسبت به انتقال سهم اعضاء به یکدیگر و دریافت استعفای هر یک از اعضاء هیات مدیره
5- نظارت بر مخارج جاری تعاونی و رسیدگی به حساب ها و ارائه به بازرس یا بازرسان و تسلیم به موقع گزارش مالی و ترازنامه تعاونی به مجمع عمومی
6- تهیه و تنظیم طرح ها و برنامه ها و بودجه و سایر پیشنهادات و ارائه آن به مجمع عمومی جهت اتخاذ تصمیم
7- تعیین نماینده از بین اعضای تعاونی برتی حضور در جلسات مجامع عمومی شرکت ها و اتحادیه هایی که تعاونی در آن ها مشارکت دارد.
8- تهیه و تنظیم دستورالعمل های داخلی تعاونی و تقدیم آن به مجمع عمومی برای تصویب
9- تعیین نماینده یا وکیل در دادگاه ها و مراجع قانونی و سایر سازمان ها با حق توکیل
10- تعیین و معرفی صاحبان امضای مجاز ( یک یا دو نفر از اعضاء هیات مدیره به اتفاق مدیر عامل ) برای قراردادها و اسناد تعهد آور تعاونی.
نکته : هیات مدیره مکلف است بلافاصله بعد از انتخاب جهت مدیریت عملیات تعاونی و اجرای تصمیمات مجمع عمومی و هیات مدیره فرد واجد شرایطی را از بین اعضای تعاونی و یا از خارج تعاونی برای مدت دو سال به عنوان مدیر عامل آن تعاونی انتخاب کند که زیر نظر هیات مدیره انجام وظیفه نماید. وظایف و اختیارات و حقوق و مزایای مدیر عامل آیین نامه ای خواهد بود که بنا به پیشنهاد هیات مدیره به تصویب مجمع عمومی خواهد رسید.


  • آخرین ویرایش:-
نظرات()   
   
پنجشنبه 25 مهر 1398  11:30 ق.ظ
توسط: nazanin nazanin

 

مسئولیت در لغت به معنای آنچه که انسان از وظایف و اعمال و افعال عهده دار و مسئول آن باشد. مسئولیت به معنی موظف بودن به انجام دادن امری است و مسئول کسی است که تعهدی در قبال دیگری بر عهده دارد که اگر از ادای آن سرباز بزند از او بازخواست می شود.
سوالی که ممکن است مطرح شود این است که آیا شرکت های تجاری نیز مانند اشخاص حقیقی، می توانند دارای مسئولیت باشند یا خیر ؟ در این نوشتار به توضیح مختصری راجع به این مهم می پردازیم.


مسئولیت های شرکت تجاری
1- مسئولیت مدنی : یکی از مهم‌ترین بخش‌های حقوق مدنی با توجه به کاربردی که امروزه در عرصه‌ی دعاوی دارد، مسئولیت مدنی است. حوزه‌ی مزبور در عصر حاضر اهمیت روزافزونی یافته است. تعریف ساده از مسئولیت مدنی آن است که شخصی که با دیگری رابطه‌ی قراردادی ندارد . در واقع، در هر مورد که شخصی موظف به جبران خسارت دیگری باشد، می‌گویند در برابر او مسئولیت مدنی دارد یا ضامن است.
مسئولیت مدنی در نظام های مختلف حقوقی، در مقایسه با بسیاری از شاخه های حقوق، بیشترین همسانی را با یکدیگر داشته و با توجه به روند جهانی شدن حقوق و اقتصاد و راه یافتن علوم و فنون غربی به کشورهای جهان سوم،این همسانی روز به روز در حال افزایش است.
اهمیت مسئولیت مدنی تا آنجا است که «اصل ضرر نزدن به دیگری به لزوم جبران ضرر ناروا» را یکی از سه اصل موضوعه اخلاق و حقوق دانسته اند.تحولات اجتماعی و عوض شدن چهره تمدن بشری ،اهمیت مسئولیت مدنی را دو چندان کرده است.
شرکت های تجاری و سایر اشخاص حقوقی می توانند مانند اشخاص حقیقی ، دارای مسئولیت مدنی باشند. مسئولیت مدنی شرکت های تجاری تابع قواعد عام مسئولیت مدنی می باشد.
2- مسئولیت کیفری : به طور كلی باید گفت الزام شخص به پاسخگویی در قبال تعرض به دیگران، خواه به جهت حمایت از حقوق فردی صورت گیرد و خواه به منظور دفاع از جامعه، تحت عنوان «مسئولیت كیفری» یا «مسئولیت جزایی» مطرح می‌شود. با این وجود، در هیچ یك از قوانین جزایی چه در گذشته و چه در حال حاضر، ماهیت حقوقی و تعریف مسئولیت كیفری به طور مشخص بیان نشده است. به هر حال، مسئولیت كیفری نوعی الزام شخصی به پاسخگویی آثار و نتایج نامطلوب پدیدة جزایی یا جرم است .
شرکت های تجاری در موارد خاصی در قانون تصریح شده است. بنابراین وجود مسئولیت کیفری برای شرکت های تجاری در حقوق ما پذیرفته شده است. مانند ماده 220 ق. ت که شرکت مختلف را در مواردی به جزای نقدی محکوم می نماید. ذکر این نکته نیز لازم است که مسئولیت کیفری خود شرکت و مسئولیت کیفری مدیران و روسای آن، دو عنوان جداگانه می باشد. در صورتی مسئولیت کیفری متوجه خود شرکت است که مجازات متوجه خود شرکت باشد. بدیهی است که برخی مجازات ها مانند شلاق و حبس نسبت به اشخاص حقوقی قابل اعمال نیست، و اگر اعمال گردد نسبت به اعضاء حقیقی شرکت ها مانند مدیران ممکن است اعمال گردند.

حق مطالبه خسارات
سوال آن است که کدام دسته از خسارات نسبت به اشخاص حقوقی من جمله شرکت های تجاری قابل تصور است ؟
1- خسارات بدنی : بدیهی است که این خسارات نسبت به اشخاص حقوقی قابل تصور نیست.
2- خسارات مالی : این خسارات نسبت به اشخاص حقوقی قابل تصور است و از این رو قابل مطالبه است.
3- خسارات معنوی : خسارات معنوی خود بر دو دسته اند :
_ لطمه به عواطف و احساسات : بدیهی است که این خسارات نسبت به اشخاص حقوقی قابل تصور نیست.
_ لطمه به حیثیت : این خسارات نسبت به اشخاص حقوقی قابل تصور است و از این رو قابل مطالبه است.


  • آخرین ویرایش:-
نظرات()   
   
چهارشنبه 24 مهر 1398  10:27 ق.ظ
توسط: nazanin nazanin



تمایل اشخاص یا الزام قانونی برای انتخاب یک نام تجاری جهت تمایز شخصیت صنفی و انتخاب یک یا چند علامت تجاری برای تمایز کالاها و خدمات، روز به روز بیشتر می شود.
امروزه علائم و نام های تجاری، عنصر مرکزی بازاریابی و استراتژی عرضه کالاها یا خدمات هستند. در اصل؛ عرصه رقابت تجاری، میدان رقابت علائم و اسامی تجاری است.

اما افزایش مراودات تجاری، رابطه مستقیمی با افزایش رقابت های مکارانه تجاری دارد که در دهه های اخیر با بهره گیری از فناوری های جدید به صور گوناگون گسترش یافته است.
در حال حاضر شایع ترین تقلب در عرصه تجارت و بارزترین رقابت مکارانه، شبیه سازی علائم یا اسامی تجاری است که از دعاوی شایع در دادگستری نیز می باشد. از منظر حقوقی؛ اسم تجاری و علامت تجاری دو مقوله متفاوت هستند و آثار و احکام جداگانه ای دارند. لیکن در عرف تجاری خصوصاً در ادبیات بازاریابی و گاه، حتی در نوشته های حقوقی، این دو مقوله یا به جای هم استفاده می شوند و یا هر دو یکی پنداشته شده و مترادف هم به کار می روند.
از طرفی دیگر می توان گفت تفاوت اسم تجاری و ثبت تجاری در این است که ثبت تجارتی مربوط است به شناسایی تاجروضع تجاری او، در صورتی که اسم تجاری فقط مربوط به شهرت تاجر می باشد که تحت آن اسم خود را معرفی می کند.
نام تجاری، اسم بنگاه تجاری یا فعالیت تجاری است؛ حال آنکه علامت تجاری این محصولات و خدمات یک شرکت را از محصولات یا خدمات رقبا متمایز می کند. همچنین میان علامت تجارتی و نام تجاری از نظر هدف نیز تفاوت اساسی وجود دارد؛هدف نام تجاری شناساندن بنگاه،موسسه یا فعالیت تجارتی است در حالی که هدف علامت تجاری معرفی کالاها و خدمات خاص می باشد.
البته علی رغم تفاوت فوق،ممکن است در برخی موارد،نام تجاری یک موسسه،علامت تجاری آن نیز باشد و این دو عنوان با یکدیگر جمع شوند.همچنین یک موسسه تجارتی دارای یک نام تجارتی است در حالی که ممکن است همین موسسه، دارای علائم تجارتی متعدد باشد و برای کالاهای مختلف خود از این علائم تجارتی استفاده کند.به طور کلی، نام تجارتی یا نام بازرگانی عبارت است از اسم یا نشانه ای که بنگاه تجارتی را مشخص می کند. به عبارت دیگر شرکت ها علاوه بر دارا بودن علائم تجاری که کالاها و خدمات آنها را از رقبا متمایز می سازد می توانند دارای نام تجاری نیز باشند.
⃰ نام تجاری برای تمایز یک شرکت از دیگری به کار می رود.
بر طبق ماده 577 قانون تجارت، صاحب تجارت خانه ای که شریک در تجارت خانه ندارد نمی تواند اسمی برای تجارت خانه خود انتخاب کند که موهم وجود شریک باشد.
همانطور که بیان شد، بر طبق سوابق موجود در مراجع ثبت شرکت ها گر چه در قانون تجارت و قانون ثبت شرکت ها شرایط انتخاب نام شرکت پیش بینی نشده است، لکن عبارات و کلماتی که ذهن مشتریان را مشوش می کند یا آنها را  به امور غیر واقعی متوجه می سازد نباید به عنوان اسم تجاری انتخاب شوند؛مثلاَ انتساب به مقامات رسمی و غیره.البته اگر در انتخاب اسم تجارتی سوء نیتی به کار رفته باشد، طبق قوانین کیفری ممکن است به عنوان کلاه برداری یا (رقابت مکارانه) مورد تعقیب قرار گیرد.
ایجاد ساز و کارهای قانونی مبنی بر عدم تجویز استفاده از نام شرکت های قدیمی امری ضروری می باشد که جای آن در قانون تجارت خالی است.در حوزه ثبت علامت تجاری بر طبق رویه های بین المللی از جمله معاهدات تریپس و غیره استفاده از علامت و یا اسم تجاری مشابه ممنوع گردیده است.
بر طبق ماده 578 قانون تجارت، اسم تجاری ثبت شده را هیچ شخص دیگری در همان محل نمی تواند اسم تجارتی خود قرار دهد ولو اینکه اسم تجارتی ثبت شده با اسم خانوادگی او یکی باشد. با توجه به ایجاد سامانه جامع ثبت شرکت ها و موسسات غیر تجاری و نرم افزارهای پیشرفته در حوزه تعیین نام اشخاص حقوقی عملاَ هرگونه انتخاب نام شرکت قابل جستجو از طریق سامانه می باشد.لذا به طور مثال چنانچه نام شرکتی در یکی از شهرستان های دورثبت و یا رزرو شده باشد،قابل استفاده در شهرستان دیگر نمی باشد.
همچنین بر طبق ماده 587 قانون تجارت، حمایت از اسم تجاری موکول به این است که اسم مزبور قبلاَ به ثبت رسیده باشد.این در حالی است که طبق بند آخر قسمت 3ماده 7مکرر قانون قرارداد اتحادیه پاریس برای حمایت از مالکیت صنعتی نام تجارتی بدون آنکه الزامی به تسلیم اظهارنامه، یا ثبت آن باشد در کلیه ممالک عضو اتحادیه مورد حمایت قرار خواهد گرفت چه جزء علامت کارخانه یا تجاری باشد یا نباشد.
اعتبار اسم تجاری ممکن است برای بعضی شهرها یا برای تمام نقاط ایران باشد،زیرا شهرت تجارت خانه ها بسته به اهمیت آن فرق می کند؛حتی قانون الحاق به قرارداد اتحادیه پاریس برای مالکیت صنعتی حمایت اسم تجاری را در سایر کشورها نیز پیش بینی نموده است.
اگر اسم تجاری با نام خانوادگی تاجر یکی باشد، فروش اسم تجاری، تاجر را از استفاده از نام خانوادگی خود محروم نمی کند به شرط آنکه آن را برای تجارت استعمال نکند.
در موقع واگذاری اسم تجارتی که نام خانوادگی باشد معمول بر این است که انتقال گیرنده نام خود را ذیل آن با عنوان جانشین اضافه می کند یا اینکه در مقابل اسم تجارتی کلمه قدیم اضافه می شود تا هم اسم تجارتی سابق ذکر شده باشد هم توهمی برای مشتریان نسبت به شخص تاجر حاصل نشود.
بر طبق ماده 582 قانون تجارت، وزارت عدلیه به موجب نظام نامه ترتیب اسم تجاری و اعلان آن و وصول محاکمات در دعاوی مربوطه به اسم تجارتی را معین خواهد کرد.که تا کنون چنین امری از سوی قوه قضائیه تهیه نشده است و آیین نامه مربوطه هنوز به تصویب نرسیده است و به همین دلیل امروزه ثبت اسم تجاری در ایران ممکن نیست؛زیرا نه مقامی که باید آن را ثبت کند معلم است و نه تشریفاتی که برای ثبت باید انجام گیرد و معمولاَ متقاضی اسم تجاری را به عنوان علامت تجاری در مرکز مالکیت صنعتی به ثبت می رساند.


  • آخرین ویرایش:-
نظرات()   
   
سه شنبه 23 مهر 1398  09:49 ق.ظ
توسط: nazanin nazanin



پیش از هر چیز، لازم دانستیم به مناسبت موضوع قبل از آنکه در مورد هزینه ثبت شرکت توضیحانی داده شود برای آشنایی ذهن خوانندگان ابتدا به انواع شرکت های تجاری اشاره ای داشته باشیم و سپس وارد بحث اصلی شویم. قدر مسلم آن است که شما عزیزان می توانید جهت کسب اطلاعات بیشتر در این رابطه با مشاورین ما ، در ثبت شرکت نیک تماس حاصل نمایید.
شرکت به انگلیسی (Company ) یک انجمن یا بنگاه تجاری و یا یک شخص حقیقی یا حقوقی و یا ترکیبی از هر دوی آنها است.بنا بر تعریف قانون مدنی، شرکت عبارت است از اجتماع حقوق مالکین متعدد در شیء واحد به نحو اشاعه. ولی این تعریف در بر گیرنده مشاعات نیز می باشد.بنابرمفهومی که از قانون تجارت استنباط می شود، شرکت، قراردادی است که بر اساس آن اعضاء یا شرکاء سود حاصل از سرمایه را تقسیم می کنند.شرکت ها در قوانین ایران شخصیت حقوقی دارند.
• مطابق ماده 20 قانون تجارت ایران، شرکت های تجاری به هفت قسم زیر تقسیم می شوند :
1- شرکت سهامی : شرکتی است که سرمایه آن به سهام تقسیم شده و مسئولیت صاحبان سهام محدود به مبلغ اسمی آنها است.
2- شرکت با مسئولیت محدود : شرکتی است که بین دو یا چند نفر برای امور تجارتی تشکیل شده و هر یک از شرکاء بدون اینکه سرمایه به سهام یا قطعات سهام تقسیم شده باشد فقط تا میزان سرمایه خود در شرکت مسئول قروض و تعهدات شرکت است.
3- شرکت تعاونی : شرکتی است که با هدف های هفتگانه مندرج در قانون بخش تعاونی با قید کلمهی تعاونی و تابعیت ایرانی از حداقل هفت عضو تشکیل گردند.
4- شرکت نسبی : شرکتی است که برای امور تجارتی در تحت اسم مخصوص بین دو یا چند نفر تشکیل و مسئولیت هر یک از شرکاء به نسبت سرمایه ای است که در شرکت گذاشته است.
5- شرکت مختلط سهامی : شرکتی است که در تحت اسم مخصوص بین یک عده شرکای سهامی و یک یا چند نفر شریک ضامن تشکیل می شود.
6- شرکت مختلط غیر سهامی : شرکتی است که برای امور تجارتی در تحت اسم مخصوصی بین یک یا چند نفر شریک ضامن و یک یا چند نفر شریک با مسئولیت محدود بدون انتشار سهام تشکیل می شود.
7- شرکت تضامنی : شرکتی است که تحت نام مخصوصی برای امور تجارتی بین دو یا چند نفر با مسئولیت تضامنی تشکیل می شود.اگر دارایی شرکت برای تادیه تمام قروض کافی نباشد؛هر یک از شرکاء مسئول پرداخت تمام قروض شرکت است.
این هفت نوع شخصیت حقوقی شرکت هایی هستند که برای ثبت هر یک ، هزینه هایی را باید پرداخت نمود.
• اهمیت وفواید ثبت شرکت
ثبت شرکت، علاوه براینکه وسیله ای است که دولت مقررات شرکت های تجارتی را کنترل می نماید، فواید مهم دیگری دارد که ار لحاظ شرکای شرکت ومراجعین آن دارای اهمیت بسیار است وآنها منحصرا عبارتند از:
1.هرگاه شرکت به ثبت برسد، قراردادهی منعقده بین شرکای رسمی بوده وبعدهاهیچ یک نمی توانند مانند اسناد غیر رسمی از وجود شرکت نامه واساسنامه وسایر تصمیماتی که به ثبت می رسد اظهار بی اطلاعی نموده ویا ایراداتی که درباره اسناد غیر رسمی ممکن است وارد نمود استناد نمایند.
2.ثبت شرکت از لحاظ معامله کنندگان با شرکت در درجه ای از اهمیت است که بدون مراجعه با آن اغلب نمی توانند معامله کنند. زیرا کسی قرارداد که قرارداد مهمی با شرکت منعقد می نماید یا معامله مهمی انجام می دهد باید بداند که سرمایه شرکت تا چه اندازه است واختیارمدیران شرکت تا چه حد بوده وبالاخره قدرت وتوانایی این شخصیت حقوقی به چه میزان است.مواد مهم ولازمهرشرکت در جراید کثیرالانتشار آگهی می شود تا همه از آن مستحضر باشند، علاوه بر آن، به نحوی که در اغلب ممالک معمول است هرشخص خارجی ( خارج از شرکت) ولو اینکه ظاهرا ذی نفع نباشد می تواند به پرونده ای که برای ثبت شرکت تشکیل شده مراجعه واز محتویات آن اطلاع حاصل کند.
3.همان طور که اشاره شد،ثبت شرکت رسیدگی است که متصدیان امر انجام می دهند تا معلوم شود آیا برای به وجود آوردن این شخصیت حقوقی دقت های لازمه شده و مقررات رعایت گردیده است یا خیر؟
4.فایده دیگر ثبت شرکت این است که چون شرکت تحت نام مخصوصی فعالیت وتجارت می کند واین اسم ثبت شده ومخصوص آن شرکت می باشدومعمولا اسم شرکت،اسمتجارتی اونیزهستواز این نظر دارای ارزش اقتصادی بوده،قسمتی از دارایی شرکت را تشکیل می دهد که قابل انتقال است ( ماده ۵۷۹ق.ت)؛لذا دیگران اجازه استفاده از آن اسم را ندارند. ولی در صورتی که شرکت ثبت نشده باشد اشخاص دیگر نیز می توانند تحت آن اسم فعالیت وتجارت کنند و از اعتبار نام آن شرکت استفاده کنند.
5.درحال حاضر تمامی سازمان ها،ادارات،نهادهاوبانک های دولتی و غیردولتی در صورتی شرکت را به رسمیت می شناسند وحاضر به عقد قرارداد و همکاری با یک شرکت هستند که شرکت مزبور ثبت شده باشد و مدارک معتبر مثل شرکت نامه یا اظهارنامهوآگهی تاسیس مبنی برتاسیسوبه ثبت رسیدن شرکت داشته باشد ومطمئنا اگر شرکتی به قبت نرسیده باشد بانک هاوموسسات مالی واعتباری از ارائه تسهیلات وپرداخت وام به آن شرکت خودداری خواهند نمود.
هزینه انواع ثبت شرکت  به ترتیب مراحل ثبتی به شرح ذیل می باشد :
• هزینه های مربوط به اساسنامه و تقاضانامه و شرکتنامه
• هزینه تعیین نام شرکت
• هزینه پستی ثبت شرکت
• هزینه حق الثبت
• هزینه درج در روزنامه محلی یا حق الدرج
• هزینه پاکت و پوشه نیز جزء هزینه های ثبت شرکت می باشند.
• هزینه ی انتشار در روزنامه محلی و روزنامه رسمی
• هزینه پلمپ دفاتر تجاری
• هزینه تشکیل پرونده مالیاتی و اخذ کد اقتصادی


  • آخرین ویرایش:-
نظرات()   
   
دوشنبه 22 مهر 1398  12:14 ب.ظ
توسط: nazanin nazanin


علامت تجاری وسیله ای است که به تاجر یا تولید کننده جنس اجازه می دهد اجناس خود را از اجناس سایرین مشخص سازد.
ماده 1 قانون ثبت علایم تجاری و اختراعات مصوب 1 تیرماه 1310 ، علامت تجاری را به شرح ذیل تعریف می کند :
” علامت تجاری عبارت از هر قسم علامتی است اعم از نقش، تصویر ، رقم ، حرف ، عبارت ، مهر ، لفاف و غیر آن که برای امتیاز و تشخیص محصول صنعتی ، تجاری یا فلاحتی اختیار می شود. ممکن است یک علامت تجاری برای تشخیص محصول جماعتی از زارعین یا ارباب صنعتی یا تجار و یا محصول یک شهر و یا یک ناحیه از مملکت اختیار شود”.
در ایران برای اولین بار در سال 1304 قانونی برای ثبت و حمایت علایم تجاری و صنعتی تصویب گردید که بعداَ در سال 1310 مورد تجدید نظر قرار گرفت.علاوه بر قانون مزبور و آیین نامه اجرایی آن،ماده 249 قانون مجازات عمومی نیز مواردی را برای حمایت علایم تجاری ثبت شده پیش بینی نموده است.
مرجع ثبت علائم تجاری و اختراعات ، ” اداره کل مالکیت صنعتی ” است. لذا ثبت کلیه علائم مزبور و اختراعات فقط در همین اداره به عمل می آید.
لازم به توضیح است ، ثبت علامت تجاری و یا حتی اصولاً داشتن علامت تجاری الزامی نیست. یعنی افراد مختارند که برای کالا یا محصولی، علامتی اختیار کنند یا آن را بدون علامت خاصی، عرضه نمایند و اگر علامتی را برای کالا یا محصولی انتخاب کردند، ملزم به ثبت آن نیستند و می توانند آن را بدون ثبت ، مورد استفاده قرار دهند. لیکن حق انحصاری علامت برای آن ها در صورتی امکان پذیر است که آن را به ثبت داده باشند. بدین ترتیب ، اشخاصی که علامت تجاری مورد استفاده خود را ثبت نکرده باشند، قانوناَ نمی توانند از استفاده اشخاص دیگر از آن علامت ، جلوگیری کنند.
به موجب ماده 5 تصویبنامه مورخ سوم اردیبهشت 1328 مواردی که دولت ثبت آن ها را اجباری دانسته است به شرح ذیل است :
1. داروهای اختصاصی (سپسیالتیه) مورد استعمال طبی یا بیطاری که با نسخه پزشک یا بدون آن مصرف می شود.
2. مواد غذایی که در لفاف و یا ظروف و به اسم مشخصی باشد مانند کنسرو و مواد غذایی ، آردهای مخصوص، چای های مختلف ، شکلات ، آب نبات، پنیر، شیر، مربا، ترشی، کره و روغن های مختلف و غیره
3. آب های معدنی یا گازدار، شربت آب های میوه … که در تحت اسم و ظرف مشخصی به معرض فروش گذارده می شود.
4. لوازم آرایش و وجاهت که برای استعمال مستقیم بر روی بدن انسان به کار می رود مانند صابون ، خمیر ، پودر ، محلول عطریات ، ادکلن و پماد
تمام اجناس دارویی و طبی و مواد غذایی مذکور در این آیین نامه، اعم از آن که در داخل ایران ساخته و یا در خارج ساخته و وارد کشور شود و در بازار تحت اسم مشخصی که بر روی برچسب آن زده می شود به معرض فروش قرار گیرد باید دارای علامت صنعتی یا تجارتی ثبت شده بود و در روی برچسب نکات زیر تصریح شود:
الف- اسم تجارتی و نشانی سازنده ی جنس با قید کشور مبدا
ب- شماره ثبت علامت در ایران
بر اساس ماده ی 2 این آیین نامه، علامت و مشخصات بالا باید قبل از به معرض فروش قرار دادن جنس روی اجناسی که از خارجه وارد شده قید گردد.
برچسب مقرره در ماده ی 1 باید طوری الصاق شود که نتوان آن را از روی لفاف یا ظرفی که در آن جنس به معرض فروش گذاشته می شود به سهولت برداشت و تنظیم آن باید به طریقی باشد که نام کشور مبدا و نام و نشانی سازنده علامت و شماره ثبت و از زمانی که وزارت بهداری اعلام کند شماره و تاریخ اجازه ی فروش در ایران خوانا باشد.
تمام این نوشتجات که بر روی برچسب الصاق شده به اجناس خارجه ممکن است به زبان بیگانه باشد استعمال زبان فارسی نیز اختیاری خواهد بود.
مطابق ماده 5 قانون ثبت علائم و اختراعات ایران ، ثبت علامت ذیل ممنوع است :
1. بیرق مملکتی ایران و هر بیرق دیگری که دولت ایران استعمال آن را به طور علامت تجاری منع کند. علامت هلال احمر ، نشان ها ، مدال ها . انگ های دولت ایران .
2. کلمات و یا عباراتی که موهم انتساب به مقامات رسمی ایران باشد. ( از قبیل جمهوری اسلامی ، انقلابی ، دولتی و غیره )
3. علامات موسسات رسمی مانند آرم جمهوری اسلامی و هلال احمر و صلیب سرخ و غیره
4. علائمی که مخل انتظامات عمومی و یا منافی عفت باشد.
مقنن، انتخاب علائم مزبور را به عنوان علامت تجاری ممنوع اعلام کرده است . بنابراین اداره ثبت شرکت ها از ثبت علائم مذکور خودداری خواهد کرد.
در غیر از موارد فوق، ثبت علامت برای تبعه ایران و خارجه آزاد است و می توانند از آن بهره مند شوند. اشخاصی که موسسه صنعتی یا تجاری آن ها در خارج از ایران است با رعایت دو شرط ذیل می توانند از مزایای قانون علائم تجاری بهره مند شوند :
1. علائم خود را به موجب مقررات قانون به ثبت برسانند.
2. کشوری که موسسه آن ها در آن جا واقع شده به موجب عهدنامه و یا قوانین داخلی خود از علائم تجاری ایران حمایت کند.
اظهارنامه ثبت علامت تجاری و نحوه ی بررسی آن :
اظهارنامه یا تقاضانامه ثبت علامت تجاری، باید به زبان فارسی در سه نسخه تنظیم شده و دارای تاریخ و امضاء متقاضی بوده و حاوی نکات ذیل باشد :
اسم و اقامتگاه و تابعیت صاحب علامت و مرکز اصلی موسسه او ، و اسم و اقامتگاه وکیل او در تهران ، در صورتی که اظهارنامه نوسط وکیل داده شده باشد . – رشته تجارت یا نوع صنعت صاحب علامت . – تاریخ ثبت و محل و شماره ثبت علامت در کشور مبدا ، در صورتی که آن علامت در خارج ایران به ثبت رسیده باشد.- اقامتگاهی که صاحب علامت در تهران انتخاب می نماید. – اسم و اقامتگاه شخص یا اشخاصی که در تهران صلاحیت دریافت ابلاغ ها و اخطارها را دارند . – شرح نوع کالا یا محصولاتی که علامت برای تشخیص آن به کار می رود، با تعیین طبقات درخواست شده. – شرح و توصیف علامت درخواست شده و طرز مخصوص استعمال آن ، اگر مورد داشته باشد. – تعیین ضمائم.
ضمائم اظهارنامه :
از جمله مدارکی که ضمیمه اظهارنامه می شود مدارک ذیل را می توان نام برد:
1- نسخه اصلی یا رونوشت مصدق آن هر گاه تقاضا به وسیله وکیل به عمل آمده باشد.
2- ده عدد نمونه علامت
3- بر روی هر نمونه مهر شعبه ثبت شرکت ها و علایم تجاری زده می شود.
4- در صورتی که علامت در خارج به ثبت رسیده باشد. رونوشت آن که به تایید اداره صادرکننده زبان اصلی رسیده رسیده باشد ضمیمه شود و ترجمه آن به فارسی نیز پیوست گردد.
5- در صورتی که علامت برای تشخیص امتیاز محصول جماعتی از زارعین ( زعفران بیرجند ) یا صنعتگران یا تجار یا محصول یک شهر ( پسته رفسنجان ) یا یک ناحیه از کشور باشد گواهی مقامات صلاحیتدار نیز باید ضمیمه گردد.
مقامات صلاحیتداری که اداره ثبت مکلف به قبول گواهی آن ها می باشد عبارتند از :
الف) اتحادیه صنفی
ب) اطاق بازرگانی یا صنایع
ج) شهرداری
د) فرمانداری
6- شخصی که تقاضای ثبت چند علامت را می نماید باید برای هر یک اظهارنامه جداگانه تنظیم نماید.
7- هر اظهارنامه معمولاَ در سه نسخه نوشته می شود..
هر اظهارنامه از تاریخ وصول ظرف 15 روز از جهات ذیل مورد بررسی قرار می گیرد :
1- از لحاظ شکل آن که مطابق قوانین و مقررات باشد و هرگاه نواقصی داشته باشد . چنانچه تقاضا در ایران به عمل آمده باشد تا دو ماه و در صورتی که تقاضای ثبت وسیله کسانی که در خارج اقامت دارند شده باشد تا 6 ماه مهلت رفع نقص داده می شود.
2- از  جهت اینکه طبقه نوع کالا با طبقات مربوط تطبیق نماید و در صورت عدم مطابقت کالا با طبقه مندرج در اظهارنامه به درخواست کننده ابلاغ می شود تا نسبت به اصلاح نوع طبقه اقدام نماید.
3- در صورتی که مانعی برای ثبت علامت تجاری وجود نداشته باشد، علامت پیشنهادی جهت ثبت در روزنامه رسمی کشور منتشر می شود و چنانچه ظرف مدت یک ماه از انتشار آگهی، دعوی یا اعتراضی نسبت به علامت کلمه یا عباراتی که به همراه علامت تجاری بکار برده می شود باید به زبان فارسی نوشته شود.استفاده از حروف لاتین نیز بشرطی مجاز است که اندازه آن ها از اندازه حروف فارسی کوچکتر باشد.
در آگهی مزبور خصوصیات کالا و مشخصات صاحب علامت قید می گردد.


  • آخرین ویرایش:دوشنبه 22 مهر 1398
نظرات()   
   

 
علامت تجاری وسیله ای است که به تاجر یا تولید کننده جنس اجازه می دهد اجناس خود را از اجناس سایرین مشخص سازد.
مطابق ماده 32 قانون ثبت علائم و اختراعات مصوب 7 / 8/ 1386 ، ثبت علامات ذیل ممنوع می باشد :

الف- نتواند کالاها یا خدمات یک موسسه را از کالاها و خدمات موسسه دیگر متمایز سازد.
ب- خلاف موازین شرعی یا نظم عمومی یا اخلاق حسنه باشد.
ج- مراکز تجاری یا عمومی را به ویژه در مورد مبدا جغرافیایی کالاها یا خدمات یا خصوصیات آن ها گمراه کند.
د- عین یا تقلید نشان نظامی ، پرچم یا سایر نشان های مملکتی یا نام یا نام اختصاری یا حروف اول یک نام یا نشان رسمی متعلق به کشور، سازمان های بین الدولی یا سازمان هایی که تحت کنوانسیون های بین المللی تاسیس شده اند، بوده یا موارد مذکور یکی از اجزاء آن علامت باشد، مگر آن که توسط مقام صلاحیتدار کشور مربوط یا سازمان ذی ربط اجازه استفاده از آن صادر شود.
ه- عین یا به طرز گمراه کننده ای شبیه یا ترجمه یک علامت یا نام تجاری باشد که برای همان کالاها یا خدمات مشابه متعلق به موسسه دیگری در ایران معروف است.
و- عین یا شبیه آن قبلاَ برای خدمات غیر مشابه ثبت و معروف شده باشد. مشروط بر آن که عرفاَ میان استفاده از علامت و مالک علامت معروف ارتباط وجود داشته و ثبت آن به منافع مالک علامت قبلی لطمه وارد سازد.
ز- عین علامتی باشد که قبلاَ به نام مالک دیگری ثبت شده و با تاریخ تقاضای آن مقدم یا دارای حق تقدم برای همان کالا و خدمات و یا برای کالا و خدماتی است که به لحاظ ارتباط و شباهت موجب فریب و گمراهی شود.
در ادامه، به توضیح راجع به دلایل منع بیرق (پرچم) در ثبت علائم تجاری می پردازیم.
همان طور که در بالا اشاره شد ، منظور از بیرق (پرچم) می باشد. و پرچم کشور جمهوری اسلامی ایران مظهر استقلال و حاکمیت حکومت جمهوری اسلامی ایران است که بر سر در ادارات و سازمان های دولتی و اماکن ورزشی و آمورشی و به مناسبت هایی در میادین عمومی و بالای عرشه کشتی های جمهوری اسلامی ایران در اهتراز می باشد و در جبهه های جنگ و دفاع از استقلال و تمامیت ارضی مملکت بر روش رزمندگان قرار می گیرد.
و اصل هیجدهم قانون اساسی درباره مشخصات و ویژگی های آن چنین تصریح  می دارد :
پرچم رسمی ایران به رنگ های سبز و سفید و سرخ با علامت مخصوص جمهوری اسلامی ایران و شعار ” الله اکبر ” است.
و نشانه افتخار و عظمت حکومت و کشور ایران می باشد و مورد احترام قلبی همه ایرانیان قرار دارد به همین جهت وقتی در میادین و اماکن ورزشی قهرمانان عزیز ما به طور گروهی یا فردی به مقام و رتبه اول نایل می شوند با احترام خاصی پرچم کشور به اهتراز در می آید و سرود کشور نواخته می شود و در آن لحظات اشک شوق در چشمان هر فرد ایرانی جاری می گردد و به چنین مراسم (برافراشتن پرچم و نواختن سرود) و چنین قهرمانی افتخار می کنند به این جهات چنین علامتی با این خصوصیات به سرزمین و حکومت و ملت تعلق دارد و افراد و موسسات نمی توانند از آن به عنوان علامت تجاری و یا اجزاء علامت تجاری استفاده نمایند.
شایان ذکر است، ثبت علایم تجاری و اختراعات در اداره ثبت شرکت ها و مالکیت صنعتی در تهران که یکی از ادارات ثبت است انجام می گیرد.ماده 6 قانون ثبت علایم تجاری اداره ثبت علایم را شعبه مخصوصی از دفتر دادگاه شهرستان تهران می شمارد و به این ترتیب اداره ثبت شرکت ها و مالکیت صنعتی قادر است تصمیماتی راجع به قبول یا رد علایم به عنوان شعبه دادگاه شهرستان اتخاذ کند.

مدارک لازم جهت ثبت برند به شرح ذیل است :
1- اظهارنامه ثبت برند
2- نسخه اصلی یا رونوشت گواهی شده وکالتنامه ، در صورتی که تقاضا توسط نماینده قانونی به عمل آید.
3- ارائه ده نمونه از علامت به صورت گرافیکی که با علامت الصاق شده روی اظهارنامه یکسان بوده و ابعاد آن حداکثر 10 در 10 سانتی متر باشد.اگر ارائه علامت به صورت گرافیکی نباشد ده نمونه از کپی یا تصویر علامت حداکثر در همین ابعاد و به نحوی که مرجع ثبت مناسب تشخیص دهد،ارائه خواهد شد.
درخواست کننده باید بر روی هر اظهارنامه یک نمونه از علامت را الصاق و آن را امضاء نماید . نمونه سوم در موقع ثبت بر روی صفحه مربوطه در دفتر ثبت و نمونه چهارم بر روی تصدیق ثبت الصاق می شود. علاماتی که برجسته یا گود در روی شیی ء نشان داده می شود بر روی کاغذ نفش خواهد شد. ابعاد نمونه نباید از ده سانتیمتر از هر طرف تجاوز کند.
بر روی هر نمونه الصاق شده به طریق بالا مهر شعبه ثبت شرکت ها و علایم تجاری و اختراعات زده می شود به طریقی که یک قسمت از مهر بر روی نمونه و قسمت دیگر بررو.ی صفحه قرار گیرد.
چنانچه مرجع ثبت نمونه علامت ارائه شده را مناسب تشخیص ندهد، تسلیم نمونه مناسب را درخواست می نماید.در هر حال،علامت باید به همان نحو که درخواست و ثبت می شود استعمال گردد.
4- در صورت سه بعدی بودن علامت،ارائه علامت به صورت نمونه های گرافیکی یا تصویر دو بعدی روی برگه به نحوی که از شش زاویه متفاوت تهیه و در مجموع یک نمونه واحد که همان علامت سه بعدی را تشکیل دهند،الزامی است.
5- مدارک مربوط به حق تقدم که باید همزمان با تسلیم اظهارنامه یا حداکثر ظرف 15 روز از آن تاریخ تسلیم شود.
6- ارائه مدارک دال بر فعالیت در حوزه ذی ربط بنا به تشخیص مرجع ثبت.
7- نسخه ای از ضوابط و شرایط استفاده از علامت جمعی و ارائه گواهی مقام صلاحیتدار،اتحادیه یا دستگاه مرتبط،در صورتی که ثبت علامت جمعی مورد درخواست باشد.
8- مدارک مثبت هویت متقاضی
9- رسید مربوط به پرداخت هزینه های قانونی
10- مدارک نمایندگی قانونی،در صورتی که تقاضا توسط نماینده قانونی به عمل آید.
در صورت نیاز به هرگونه مشاوره با ما تماس حاصل فرمایید.


  • آخرین ویرایش:یکشنبه 21 مهر 1398
نظرات()   
   
شنبه 20 مهر 1398  10:13 ق.ظ
توسط: nazanin nazanin

 

گرجستان (Georgia)، کشوری زیبا و پر جاذبه در مرز بین اروپا و آسیا می باشد که جزء کشورهای اروپایی محسوب می شود.گرجستان قلمرویی به اندازه 69700 کیلومتر مربع را پوشش می دهد و طبق آخرین آماری که در سال 2017 بدست آمده جمعیت کشور گرجستان چیزی بالغ بر 3 میلیون و 973 هزار نفر می باشد. پایتخت و بزرگترین کشور آسیایی اروپایی، تفلیس است.

این کشور توانسته خود را به عنوان یکی از ثروتمندترین جمهوری های سابق معرفی کند. کشاورزی، صنایع، معادن، گردشگری و همچنین خدمات، پنج ضلع اقتصاد گرجستان را تشکیل می دهند که هر بخش به اندازه ظرفیت هایش در رشد و توسعه اقتصاد کشور گرجستان سهم دارد. در زیرنگاهی می اندازیم به برخی از این فاکتورها که اقتصاد گرجستان بر پایه آن ها به حرکت خود ادامه می دهد.
• کشاورزی: تا قبل از سال 1991 م، گرجستان حجم وسیعی از فرآورده های غذایی و کشاورزی را صادر می کرد و یکی از عرضه کنندگان اصلی سبزیجات، میوه، چای و مرکبات به سایر جمهوری های شوروی بود. در بخش زراعت این کشور غلات، نباتات صنعتی، سیب زمینی، سبزیجات و نباتات علوفه ای کشت می شود.
• صنایع: صنعت، شاخه اصلی اقتصاد گرجستان به شمار می آید و نقش زیادی در مجموعه اقتصادی این کشور دارد. در بین محصولات صنعتی گرجستان، صنایع غذایی 40 درصد، صنایع سبک 20/8 درصد، ماشین سازی و صنایع فلزی 13/8 درصد، حجم تولید صنعتی را به خود اختصاص می دهد. همچنین موسسات صنعتی تولید مصنوعات چوبی در این کشور فعالیت دارند. تولید ظروف شیشه ای و بلوری و مصنوعات سرامیک از دیگر رشته های فعال در صنعت گرجستان است که به دنبال آن صنایع سبک گسترش زیادی داشته است.
تقریبا دو سوم گرجستان کوهستانی می باشد و دارای تنوع آب و هوایی بی نظیری می باشد. با وجود کوهستان های زیاد در گرجستان و همسایگی با روسیه، سردی هوا در گرجستان مانند روسیه نیست زیرا کوه های موجود در مرز بین دو کشور همچون سدی مقابل سرمای روسیه قرار دارد. گرجستان از نظر تاریخی نیز بسیار غنی می باشد و دومین کشور دنیا محسوب می گردد که دین مسیحیت را به عنوان دین رسمی خود انتخاب نموده است.
• ثبت شرکت در گرجستان
امروزه با توجه به همسایگی ایران و گرجستان و شرایط سیاسی و افزایش حجم تجارت ایرانی در گرجستان، این کشوربرای بازرگانان ایرانی پایگاهی امن جهت ثبت شرکت و تجارت تبدیل شده است.
برای ثبت شرکت در کشور گرجستان در ابتدا لازم است شما ضمن رعایت قوانین و مقررات این کشور، مجوز کسب و کار یا گواهی تجارت را اخذ نمایید.
ثبت شرکت در گرجستان دارای انواع مختلفی است. که از طریق آنها امکان دریافت اقامت نیز وجود دارد این شرکت ها عبارتند از:
– شرکت سهامی
– شرکت با مسئولیت محدود
– مشارکت عمومی
– مشارکت محدود
– شرکت تعاونی
که از این میان شرکت های نام برده ثبت شرکت با مسئولیت محدود عمومیت بیشتری دارد و در ادامه جهت آشنایی بیشتر به توضیحی درباره این شرکت می پردازیم.
• شرکت با مسئولیت محدود:
شرکت با مسئولیت محدود یک نهاد بازرگانی قانونی است که تعهدات آن به بستانکارانش محدود به دارایی موجود آن می باشد.شرکت با مسئولیت محدود می تواند توسط یک شخص منفرد تأسیس شود و یا دارای شریک باشد.سرمایه این شرکت به سهام تقسیم می شود.اغلب ثبت شرکت در گرجستان از این نوع هستند .شما با استفاده از این نوع ثبت شرکت می توانید هتل، کافی شاپ، کافی نت و…را ایجاد نمایید و نیازمند مجوزهای جداگانه نیستید.
• مدارک مورد نیاز برای ثبت شرکت در گرجستان :
_ترجمه مدارک به زبان گرجی و مطالعه دقیق اسناد و مدارک
_دادن وکالت به وکیل گرجی از طریق دفتر اسناد رسمی
• مراحل ثبت شرکت در گرجستان :
برای ثبت شرکت در گرجستان، ابتدا باید یک نام انتخاب کنید. سپس گواهی ثبت و یا اساسنامه های شرکتی که شامل اطلاعاتی از جمله (فعالیت های تجاری، سهامداران، میزان سهام و ساختار شرکت ) هستند،می باشد. در صورتی که سرمایه گذاران خود به شخصه تمایل نداشته باشند که این مراحل را طی کنند، می توانند از طریق دفتر اسناد رسمی گرجستان نسبت به کمک گرفتن از وکیلان و نمایندگان رسمی این مراحل را طی کنند. پس از طی مراحل ثبت توسط سازمان دولتی، شرکت تازه تاسیس شده گواهی ثبت خود را دریافت می نماید و اجازه آغاز فعالیت تجاری را دریافت خواهند کرد.
• در صورتی که مراحل ثبت شرکت توسط وکیل انجام پذیرد، ارائه خدمات از جانب وکیل به صورت زیر خواهد بود:
– تنظیم اساسنامه شرکت به دو زبان فارسی و گرجی یا انگلیسی و گرجی و تسلیم اسناد
– ارائه سند مالکیت و آدرس دائمی و پروانه کسب
– انعقاد قرارداد معتبر جهت ثبت شرکت
– تعیین تعهدات طرفین قرارداد و محدوده فعالیت ها
– افتتاح حساب بانکی شرکتی به نام مدیر عامل و به نام شرکت
– صدور مهر مربوط به شرکت ثبت شده
• در انتها سخن به برخی از مهم ترین مزایای ثبت شرکت در گرجستان اشاره می کنیم :

سیاست های دولتی مبنی بر ایجاد سهولت در راه اندازی کسب و کار
وجود بنادر کشتی رانی بین المللی و خطوط ریلی و هوایی مناسب
سهولت دستیابی به اروپا
حق مالکیت صد در صد اتباع خارجی
افتتاح حساب بین المللی
اخذ اقامت از طریق ثبت شرکت در گرجستان
ثبات سیاسی موجود در کشور
نیروی متخصص ارزان و هزینه پایین تولید
عدم دریافت هیچ گونه تعرفه گمرکی بر روی صادرات
قوانین مالیاتی تسهیل کننده سرمایه گذاری خارجی
 
 


  • آخرین ویرایش:شنبه 20 مهر 1398
نظرات()   
   
شنبه 20 مهر 1398  10:04 ق.ظ
توسط: nazanin nazanin

 

تغییر در سرمایه شرکت به علت نوسانات اقتصادی و بحران های مالی ممکن است حاصل شود و ضرورتاَ ایجاب نماید که سرمایه اولیه شرکت افزایش نموده یا اینکه تقلیل و کاهش یابد و این در موردی است که گزارش هیئت مدیره مبتنی بر تغییر سرمایه شرکت اعم از کاهش یا افزایش بوده و بازرس یا بازرسان شرکت گزارش مزبور را تایید نمایند در این صورت برعهده مجمع عمومی فوق العاده است که درباره هر یک از موارد دوگانه یعنی افزایش و یا کاهش سرمایه تصمیم مقتضی اتخاذ نماید.

 
طرق کاهش سرمایه شرکت سهامی :
در مورد کاهش سرمایه شرکت  مجمع عمومی فوق العاده می تواند تصمیم مقتضی اتخاذ نماید و کاهش سرمایه نیز به دو طریق امکان پذیر است .
1- طریقه اجباری
2- طریقه اختیاری

کاهش سرمایه به طریقه اجباری
برابر ماده 141 قانون تجارت هر گاه در اثر زیان های وارده حداقل نصف سرمایه شرکت از بین برود، هیئت مدیره مکلف است مجمع عمومی فوق العاده را دعوت نماید تا موضوع انحلال یا ابقاء شرکت را مورد بررسی قرار دهند. و در صورتیکه مجمع عمومی رای به انحلال شرکت مدهد می توانند سرمایه شرکت را به مبلغ سرمایه موجود کاهش دهند به این نوع کاهش سرمایه شرکت، طریق اجباری می گویند.

کاهش اختیاری سرمایه
ممکن است هیئت مدیره به مجمع عمومی فوق العاده پیشنهاد کاهش سرمایه را بدهد مجمع مذکور می تواند در این خصوص به طور اختیاری تصمیم به کاهش سرمایه شرکت بگیرد.
مشروط بر اینکه :
اولاَ : سرمایه شرکت از حداقل مقرر در ماده 5 کمتر نشود.
ثانیاَ : براساس کاهش سرمایه کاهش حقوق صاحبان سهام به طور تساوی باشد.
ثالثاَ : پیشنهاد هیئت مدیره مبنی بر کاهش سرمایه شرکت 45 روز قبل از تشکیل مجمع عمومی فوق العاده به بازرس یا بازرسان شرکت تسلیم شود.
رابعاَ : هیئت مدیره قبل از اقدام به کاهش اختیاری سرمایه باید مراتب را ظرف یک ماه در روزنامه هایی که آگهی های شرکت درج می گردد آگهی نماید.
خامساَ : هر یک از بستانکاران و یا دارندگان اوراق قرضه نسبت به کاهش سرمایه شرکت اعتراضی داشته باشند می توانند به دادگاه تقدیم نمایند تا مورد رسیدگی قرار گیرد.
در صورت نیاز به هرگونه مشاوره می توانید با ما تماس حاصل فرمایید.
 


  • آخرین ویرایش:-
نظرات()   
   
چهارشنبه 17 مهر 1398  10:06 ق.ظ
توسط: nazanin nazanin

 

یکی از مباحثی که در حقوق شرکت های تجارتی، در کشورهای مختلف مشاهده می شود، تبدیل انواع شرکت های تجارتی می باشد. با تورق در قوانین و مقررات جاری کشورمشاهده می گردد تبدیل انواع شرکت در برخی از موارد پیش بینی شده است و قانون گذار با احصاء آن، تشریفاتی در نظر گرفته است. در حال حاضر بیش از ده نوع شخصیت حقوقی در قانون تجارت و سایر قوانین( از جمله انواع سهامی عام و خاص، با مسئولیت محدود، تضامنی، نسبی،

مختلط غیر سهامی و مختلط سهامی، تعاونی، تعاونی سهامی عام، صندوق های سرمایه گذاری، مؤسسات اعتباری و بانکی وغیره) وجود دارد که تشریفات تبدیل تمامی این شخصیت ها به یکدیگر بیش از یکصد فرایند خواهد گردید. اما در مقررات مربوطه تنها تعداد محدودی از آن تشریح و قانون گذاری شده که به نظر می رسد تنها در شرایط خاص، قانون گذار شرایط تبدیل را برای تعداد خاصی از اشخاص حقوقی با در نظر گرفتن ملزومات و مقدمات خاص خود تعیین نموده است.
• مقررات قانونی تبدیل برخی از شرکت ها :
در برخی از موارد، تبدیل انواع شرکت های تجارتی توسط قانون گذار پیش بینی لازم بیان شده است. به طور مثال ماده ۵ لایحه اصلاحی قانون تجارت در صورتی که سرمایه شرکت سهامی بعد از تأسیس به هر علت از حداقل مذکور در این ماده کمتر باشد، باید ظرف یکسال نسبت به افزایش سرمایه تا میزان حداقل مقرر اقدام به عمل آید یا شرکت به نوع دیگری از انواع شرکت های مذکور در قانون تجارت تغییر شکل یابد وگرنه هر ذی نفع می تواند انحلال را از دادگاه صلاحیت دار درخواست کند. لذا یکی از موارد تجویز در قانون تبدیل شرکت های سهامی خاص و عام به سایر شرکت ها می باشد‌.
به موجب ماده ۲۷۸ قانون یاد شده، شرکت سهامی خاص در صورتی می تواند به شرکت سهامی عام تبدیل شود که اولاً موضوع به تصویب مجمع عمومی فوق العاده شرکت سهامی خاص رسیده باشد، ثانیاً سرمایه آن حداقل به میزانی باشد که برای شرکت های سهامی عام مقرر شده است و یا شرکت سرمایه خود را به میزان مذکور افزایش دهد. ثالثاً دو سال تمام از تاریخ تأسیس و ثبت شرکت گذشته و دو ترازنامه آن به تصویب مجمع عمومی صاحبان سهام رسیده باشد. رابعاً اساسنامه آن با رعایت مقررات این قانون در مورد شرکت های سهامی عام تنظیم یا اصلاح شده باشد.
همچنین به موجب ماده ۱۳۵ قانون تجارت هر شرکت تضامنی می تواند با تصویب تمام شرکاء به شرکت سهامی مبدل گردد در این صورت رعایت تمام مقررات راجعه به شرکت سهامی حتمی است.
در ادامه ممکن است به موجب قوانین بورسی برخی از شرکت های سهامی عام که مکلف به انطباق به ساختارهای سازمان بورس می باشند تمایلی نسبت به این امر نداشته و جهت برون رفت از این موضوع درخواست تبدیل شرکت از سهامی عام به خاص را داشته باشند که در این خصوص می بایستی ضمن تصمیم گیری در مجمع عمومی فوق العاده شرکت، نسبت به تصویب اساسنامه جدید و تهیه مستندات لازم از مراحل تصمیم گیری و اجرای مصوبات مجمع و ارائه مجوزات از سازمان بورس اقدام نمایند.
• تبدیل شرکت به موسسات غیرتجاری :
از جمله موارد مبتلابه در تبدیل شرکت ها در سوابق ثبتی درخواست تبدیل شرکت های تجارتی به مؤسسات غیر تجاری می باشند. در حالی که در تبدیل انواع شرکت های تجارتی به مؤسسات غیر تجارتی اصولاً ماهیت شخص حقوقی و نوع فعالیت ( تجاری و غیرتجاری بودن موضوع فعالیت) وتبدیل شرکاء به اعضاء و میزان مسئولیت و یا تضییع حقوق سهامداران و شرکاء و تغییر در نحوه ثبت نزد مرجع ثبت شرکت ها و مؤسسات غیر تجاری، تغییر نوع، تخصیص شماره ثبت جدید صورت می پذیرد، که همگی موجب اختلال در مباحث حقوقی، ثبتی، مالیاتی، پولی و بانکی و عدم شناسایی دقیق اشخاص حقوقی می گردد.
در خصوص تبدیل شرکت به مؤسسات غیر تجاری نیز در قانون تحارت پیش بینی لازم صورت نپذیرفته، لکن در یکی از مقررات قانونی براساس آیین نامه اجرایی ماده ۱۲۲ قانون برنامه چهارم توسعه مصوب 17/8/1388،تبدیل شرکت حفاظتی مراقبتی به مؤسسات مذکور پیش بینی شده است و مطابق ماده ۳۸ آیین نامه، ناجا مؤظف بوده ظرف شش ماه از زمان انتشارآیین نامه مذکور نسبت به تطبیق و تبدیل وضعیت موسسات اقدام نماید.
با عنایت به گذشت بیش از ۶ سال از پایان مهلت آیین نامه یاد شده برخی از شرکت های حفاظتی و مراقبتی با موضوع خاص تبدیل شده اند اما با توجه به طولانی شدن فرایند تبدیل شرکت به مؤسسات غیر تجاری و عدم تمدید مهلت از سوی مراجع صلاحیت دار و بروز مشکلاتی از جمله سوء استفاده و خرید و فروش امتیاز شرکت های مذکور، عملاً اجرایی این تبدیل به علت پایان مهلت قانونی و سایر مراتب فوق نزد مرجع ثبت شرکت ها امکان پذیر نمی باشد.
• تبدیل موسسات غیر تجاری به شرکت های تجاری :
درخصوص شرکت های مشمول واگذاری و یا شرکت های موضوع اصل ۴۴ قانون اساسی، به استناد مواد ۵ و ۱۸ و ۱۹ اجرای اصل ۴۴ در برخی از موارد تجویز تبدیل شخصیت های حقوقی برای تسهیل در واگذاری صادر گردیده است. در این مقررات تصریح گردیده است که بانک های غیر دولتی و مؤسسات مالی و اعتباری و سایر بنگاه های واسطه پولی که قبل و بعد از تصویب این قانون تأسیس شده یا می شوند و بانک های دولتی که سهام آنها واگذار می شود، صرفاً در قالب شرکت های سهامی عام و تعاونی سهامی عام مجاز به فعالیت هستند. بنگاه های غیر دولتی موجود موضوع ماده این قانون مؤظفند ظرف یک سال از تاریخ تصویب این قانون خود را با شرایط این ماده تطبیق دهند. که در این خصوص شاهد تبدیل مؤسات غیر تجارتی به شرکت های سهامی می باشیم که از جمله تبدیل های صورت گرفته می توان به بانک قوانین و مهر اقتصاد و یا مؤسسه اعتباری عسگریه در اجرای این قانون اشاره نمود.
در اجرای این قانون وزارت امور اقتصادی و دارایی مجاز است آن دسته از طرح ها و تصدی های اقتصادی و زیر بنایی دولتی قابل واگذاری را که به صورت شرکت مستقل اداره نمی شوند و یا در قالب غیر شرکتی اداره می شوند و به نحو موجود قابل واگذاری نمی باشند و صرفاً به منظور واگذاری، ابتدا تبدیل به شخص حقوقی مناسب نموده و سپس نسبت به واگذاری آنها ظرف یکسال از زمان تبدیل و با رعایت تبصره های ۲ و ۳ بند الف ماده (۳) این قانون اقدام نمایند. در مواردی که مقدمات واگذاری بنگاه فراهم نباشد ولی با انجام اصلاحات ساختاری بنگاه قابل واگذاری می شود، وزارت امور اقتصاد و دارایی در چارچوبی که هیأت واگذاری مشخص می کند، بنگاه را حداکثرظرف یک سال بازسازی ساختاری نماید. دوره بازسازی ساختاری در موارد خاص قابل تمدید است که در این راستا نیز برخی از شخصیت های حقوقی در جهت بازسازی ساختاری نسبت به تبدیل از مؤسسه به سهامی پرداختند که می توان به مؤسسه غیر تجاری( ایران کد) و یا مؤسسه ( راه آهن) اشاره نمود.
در خصوص تبدیل شرکت سرمایه گذاری سهام عدالت استانی نیز بر طبق ماده ۳۵ قانون اجرای سیاست های اصل ۴۴ قانون اساسی استفساریه ( رفع ابهام خواستن از چیزی) مجلس، منظور از شرکت سهامی عام مندرج در ماده مذکور همان شرکت های سهامی عام در ماده ۴ لایحه اصلاحی قانون تجارت مصوب ۱۳۴۷ می باشد. چنان چه شرکت های مذکور قبلاً در قالب شرکت های دیگر به ثبت رسیده باشند می بایستی از لحاظ ماهیتی به موجب بخشنامه شماره ۱۳۹۷۰۸/۸۹ مورخ 11/8/1389 معاون محترم وقت امور اسناد سازمان ثبت اسناد و املاک به شرکت های سهامی عام تبدیل گردند. البته در این خصوص بین وزارت تعاون و سازمان بورس اختلاف نظر بوده که وزارت تعاون ماهیت این شرکت ها را تعاونی در نظر می گرفت و برابر استفساریه یاد شده مراحع ثبتی این دسته از شرکت ها را در قالب شرکت های سهامی عام به ثبت می رساند‌.


  • آخرین ویرایش:-
نظرات()   
   
  • تعداد کل صفحات :3  
  • 1  
  • 2  
  • 3